je bent prachtig

Je bent prachtig - Ann Napolitano

We lazen met de buddyread van Ilona deze prachtige, soms moeilijke en emotionele, maar krachtige roman: Je bent prachtig.

Zoals meerdere in de buddyread heb ik moeite een recensie te schrijven, ik kan de woorden niet goed vinden of omschrijven en als ik zo de recensies van de andere lees, vallen we veelal in herhaling: emotioneel, prachtige, familieverhaal, verbinding, vriendschap om zo maar wat op te schrijven.. en dat is dit verhaal ook allemaal.

Het verhaal gaat over William Waters en de 4 zussen Julia, Sylvie, Cecelia en Emiline, moeder Rose en vader Charlie Padovano. Het start bij de jeugd van William en per hoofdstuk wordt door verschillende herkenbare personages chronologisch van 1960 tot 2008 het verhaal verteld, hierdoor leer je iedereen goed kennen & voel je soms verbinding. Het is warm, liefdevol maar ook intens en verdrietig en laat je nadenken over je eigen ervaringen in het leven.
De liefde drijft mensen uit elkaar maar heeft ook de kracht om weer samen te brengen.

“De aanwezige afwezige vader Charlie is een mooie rode draad in het verhaal” deze zin heb ik uit de chat overgenomen omdat ik ‘m prachtig en passend vond.

“Dit verhaal moet gewoon gelezen worden, zo kan iedereen zijn of haar eigen conclusie trekken over deze roman, want het verhaal kan confronterend zijn voor sommige, maar ook helend.” Ook deze zin komt uit de chat & zegt alles.

De titel past perfect bij het boek; je bent prachtig, ook komt deze zin meerdere malen voor in het verhaal en dat hoort er ook echt in.
De cover vind ik heel mooi! En de zin: “Vier zussen. Een onmogelijke liefde. Een hartverscheurende familiegeschiedenis.” Op de voorkant zegt eigenlijk ook alles, prachtig.

Verder stond het boek vol mooie quotes en volzinnen waarvan er eentje mij erg aansprak & dat was Sylvie die op pagina 225 “dacht/sprak” : omdat ze zo goed wist wat ze wilde, was ze alleen. Ze was niet langer wie ze was geweest en ze was nog niet wie ze dan ook aan het worden was. Ze was dankbaar dat haar vader haar had voorbereid op dit moeilijke, eenzame moment. Dankzij hem wist ze dat ze buiten de grenzen van haar toekomstige zelf kon bestaan, voor een poosje tenminste.