een bijzonder prachtig verhaal

In 2009 wordt in China een jongen geboren met een schisis die niet bij zijn familie kan blijven, in Nederland dromen Tirza en Yke ervan een kindje uit China te adopteren.. samen met hun 2 dochters reizen ze in 2010 naar Kunming om hun zoon Wen in de armen te sluiten.

“Toen ik een baby was, was ik Chinees”

Wauw, dit verhaal kwam even binnen, ik heb het in 1 dag uitgelezen.. zo mooi, zo puur, zo interessant, zo moeilijk, zoveel liefde!

Ik heb nooit met adoptie te maken gehad, maar vond het erg bijzonder dit verhaal erover te mogen lezen, het mee te mogen maken, het te beleven, China een beetje te leren kennen, de strubbelingen, het bureaucratische, wat er allemaal op je af komt tijdens het hele proces.. zo bijzonder.

Bedankt Thirza dat je dit op papier hebt gezet, het zet je aan het denken.. niet alleen over de adoptie zelf en de procedures, maar ook hoe het voor het kind zelf is.. hoe gaat het ermee om? Wordt het geaccepteerd door klasgenoten? door de maatschappij? Je hebt ons een stukje over Wen en adoptie meegegeven en ook over het land China.
Mooi vond ik ook de stukjes van Limei tussendoor, je “ziet” haar kant van het verhaal & heel veel liefde.

De acceptatie van jullie gezin, man en dochters, maar ook de rest van de familie voor Wen waren mooi om te lezen.. ik heb genoten van jullie reisverslagen en turn avonturen (leuk om te lezen dat jullie dichtbij zijn geweest in Alkmaar en Hoofddorp)

Een dikke aanrader dit prachtige,ontroerende verhaal.