Spannend en suggestief

Ik neem regelmatig een bundel kortverhalen vast omdat ik het fijn vind om op een korte tijdspanne een volledig verhaal mee te krijgen. Even benieuwd ben ik dan ook of de auteur er in slaagt om achter het laatste woord een gevuld gevoel te geven. Dat is niet altijd het geval; soms schuilt er een langer verhaal tussen de regels. Bij deze bundel haalde ik evenwel bij elk kortverhaal voldoening.

Hetgeen me het meeste bijblijft — dit was het eerste Hella Haasse boek dat ik heb gelezen en ik ben van plan om me te wagen aan één van haar romans — is dat er in elk verhaal iets insluipt dat de personages niet gewaar worden, maar wat wel bepalend is. De uitgever heeft het ook vermeld op de achterflap: '... vindt er iets plaats dat zich aan de waarneembare werkelijkheid onttrekt, maar dat wel de gang van zaken bepaalt.' Een verhaal wordt rijker als de auteur plaats voor suggestie heeft gelaten, vind ik.
Je voelt dat er iets broeit en Haase kan met haar dialogen de spanning op een meesterlijke wijze orchestreren.
De eerste 5 verhalen (van de 7) konden me het meest boeien; het zijn de oudere verhalen, waarvan het oudste uit 1948 stamt. Ik voelde trouwens een duidelijk verschil tussen de oudere en de nieuwe (2000, 2006) verhalen. De oudere verhalen zijn iets complexer en minder rechtlijning te lezen en de auteur heeft er meer plot in gestoken.