Enigszins langdradige zoektocht

De eerste hoofdstukken had ik even nodig om in het verhaal te komen. Hoewel ik een boek uit de Heks & Jager serie heb gelezen, wist ik natuurlijk niet hoe die serie precies was afgelopen. Gelukkig kwamen er regelmatig wat terugblikken of herinneringen aan bod die voor een bijna compleet plaatje zorgden.

Daarna was het even wennen aan de schrijfstijl van de auteur. Op de een of andere manier is de verhaalopbouw en de manier van vertellen nét anders dan ik gewend ben. Het duurde voor mij soms langer om bepaalde passages te lezen, waardoor er meer tijd in het lezen van het verhaal ging zitten dan ik had gehoopt.

Het was ook wel een opgave om alle personages (opnieuw) te leren kennen. Niet iedereen wordt even sterk uitgewerkt en dat is ook niet per se nodig. Célie maakt van hen allen wel de grootste groei door. Ze start als een redelijk onderdanige en onderdrukte jonge vrouw en ontpopt zich tot een meer zelfredzaam persoon dat opkomt voor zichzelf.

In het middenstuk neemt de spanning en het tempo wel behoorlijk toe. Ik merkte dat ik het boek weer sneller op wilde pakken om te weten hoe het verder zou gaan. Hoewel er hier en daar enkele voorspelbare elementen in zitten, wist de auteur mij met enkele plottwists wel te verrassen.

Aan het eind van het verhaal is het eigenlijk alleen nog maar een zoektocht naar de necromancer. Dit neemt dan uiteindelijk enige tijd in beslag. Mara wanneer duidelijk wordt naar wie ze altijd die tijd op zoek zijn geweest en waarom vallen er een hoop puzzelstukjes op hun plek. Met een behoorlijk intense plotwending eindigt het eerste deel.