Familiebanden... kwetsbaar, maar toch ook ijzersterk

Duncan, landheer van de Lorne, viert met familie en vrienden het feit dat zijn vrouw en hij dertig jaar zijn getrouwd. Willow, de jongste dochter, schittert echter door afwezigheid. Drie jaar geleden heeft ze het ouderlijk huis verlaten om zich te vestigen in Dublin.

Ten tijden van het feest staat Willow te dansen bij een concert. Genieten van het vrije leven in de stad. Dan gaat haar mobiel… het is Ottie, haar zus. Hun vader is er slecht aan toe of ze zo snel mogelijk terug kan komen naar huis!

Niet alleen erft Willow het kasteel, maar ook komen ze er achter dat Duncan van plan was het kasteel te verkopen. Willow besluit deze ‘wens’ door te zetten. Tot ongenoegen van haar moeder en zussen.

Karen Swan vertelt het verhaal vanuit alle drie de zussen. Het verhaal komt daardoor echt tot leven.
Voor mij is het een verhaal over familiebanden. Hoe kwetsbaar, maar toch ook ijzersterk. Het gevoel van ergens thuis willen horen en ergens thuis zijn.