Over de kracht van het schrijven van brieven

Het mooie aan dit boek is, dat het de kracht van een hand geschreven brief aantoont.
In een wereld die steeds meer digitaal wordt, speelt het schrijven van een echte brief in dit boek de hoofdrol.
Bovendien leerde het mij ook wat meer over allerlei soorten pennen en papier.
En het nodigt uit om weer eens echt te gaan zitten voor een hand geschreven brief.

Hatako, ook wel Popachan genoemd, keert terug naar het dorpje waar zij door haar grootmoeder is opgevoed.
Hatako is het dorpje ontvlucht nadat zij losgebroken van haar grootmoeders strenge opvoeding, en op zoek ging naar vrijheid.
Maar na het overlijden van haar " voorgangster" zoals Hatako haar noemt, keert zij terug naar haar roots, en neemt de rol van haar grootmoeder op zich.
Want het schrijfwarenwinkeltje verkoopt niet alleen schrijwaren, maar ook de kunst van het publiek schrijven.
Mensen die het zelf niet lukt om een brief te schrijven, en de hulp van een publiek schrijver inroepen om een formele, of juist een emotionele brief te schrijven.
Hatako is al van kleins af aan de kunst bij gebracht van het schoonschrift en kalligrafie.
Bij iedere brief die zij voor iemand schrijft verdiept Hatako zich in de persoon, bedenkt op wat voor papier een brief dient te worden geschreven, en met wat voor pen.
Bovendien verplaatst zij zich in het handschrift van de ander, om de brief zo persoonlijk mogelijk te maken.
Van liefdesbrieven of afscheidsbrieven of rouwbrieven.
Gedurende een jaar tijd helpt Hatako de mensen die haar om hulp vragen, om vriendschappen te herenigen.
Hatako zelf doet nieuwe vriendschappen op, maar wordt ook gedwongen terug te kijken naar haar jeugd en de rol van haar grootmoeder.