Mooi verhaal

Eigenlijk was ik in de veronderstelling dat dit boek een prentenboek was.
Misschien vanwege de prachtig geïllustreerde omslag.
Het boek trok mij dus wel aan, maar onlangs pas, kwam ik er achter dat het een gewoon jeugdboek betrof.
En dus ben ik eindelijk dit magische verhaal, dat echt super mooi is geschreven, gaan lezen.
Een verhaal waarvan ik vaak dacht "hoe verzin je zo iets bijzonders".
Eigenlijk is dit een soort sprookje met veel aandacht voor alle personages.
De empathie die je direct voelt voor een aantal personages, en de irritatie richting de akelige personages, zoals juffrouw Amalia, en de winkel juffrouw.

Het verhaal gaat over het jonge meisje Emilia, ook wel Lampje genoemd,die samen met haar vader in de vuurtoren woont.
Overmand door het verdriet om het verlies van zijn vrouw, is de vader van Lampje aan de drank en verwaarloosd hij zijn dochter.
Op een dag grijpt juffrouw Amalia in, haalt Lampje weg bij haar vader een brengt haar naar het "zwarte huis", waar Lampje moet gaan werken.
Dat huis staat bekend om het monster dat er schijnt te wonen.
Maar Lampje ontdekt al snel dat de mensen die in het huis werken, best vriendelijk zijn.
Wat er op de zolder huist lijkt wel iets duisters te zijn