Tragi komische vertelling

Het debuut van Jente posthuma.
Regelmatig vroeg ik mij af of dit boek een (semi) autobiografisch verhaal is.
En mooi boek, dat terug blikt op de jeugd van het hoofdpersonage, een zich op een fijne, nuchtere vertelwijze mee neemt naar het nu.
Het hoofdpersonage worstelt regelmatig met het leven. Kleine, menselijke worstelingen die al ontstaan in haar kindertijd.
Worstelingen tijdens haar pubertijd, met klasgenoten en er wel of niet bij horen; en worstelingen op relatie gebied met een man die zich niet wil binden.
En als rode draad loopt daar de band met haar ouders en zieke moeder door heen.

Ik heb wel genoten van dit boek, van de oprechtheid. Vaak tragi-komisch.
Een klein pareltje