Lezersrecensie
De impact van de oorlog en bezetting in Vietnam
Natuurlijk ken ik in grote lijnen de geschiedenis van de oorlog in Vietnam. Van de Amerikaanse bezetting, de bombardementen met Napalm en Agent Orange.
Maar altijd vanuit het Westerse oogpunt.
Dit boek biedt een inkijkje van de ervaringen van een Vietnamese familie gedurende die periode.
Het laat je met een vernieuwde visie denken, over wat er tussen 1955 en 1975; de periode dat de oorlog plaats vond.
Maar het gaat vooral over een familie geschiedenis, die al begint voor de oorlog en een beeld geeft van het leven in Vietnam van voor- en na de oorlog.
Een verhaal dat wordt verteld door de ogen van een oma en een kleindochter.
Een verhaal dat begint tijdens de jeugd van de oma.
Dit is weer zo'n boek dat de westerse schellen van je ogen doet vallen, zo'n boek dat daarom gelezen dient te worden.
Bovendien is het een prachtig geschreven verhaal dat mij nog wel even bij zal blijven.
Het verhaal begint bij Dieu Lan, die in 1920 is geboren, en aan haar kleindochter haar levensverhaal vertelt.
Over de Franse bezetting, de invasie van Japan en een land dat na de 2de wereldoorlog in tweeën wordt gesplitst.
Omdat het communistische Noorden bezit ziet als kapitalisme, worden boeren de dupe van landhervorming. Wat inhoudt dat zij al hun bezittingen moeten afstaan en zij als het laagste der aarde worden beschouwd.
Dieu Lan verlaat met haar kinderen haar geboorte streek en vestigt zich in Hanoi.
Maar de oorlog die in 1955 uitbreekt, verlangt van al haar kinderen, ook de vrouwen, om zich aan het front te begeven.
Dieu Lan wacht samen met haar kleindochter Huong op hun terugkomst.
Jaren gaan voorbij, en de kleine Huong wordt steeds groter.
Wanneer na de oorlog steeds meer soldaten terug keren van het front, wordt de impact van de oorlog duidelijk.
Velen keren gehandicapt terug, en allemaal met een trauma door wat zij aan het front hebben meegemaakt.
Ook de aanvallen met agent Orange die in de eerste instantie weinig zichtbare schade hebben achtergelaten, komen in de jaren na de oorlog als sluipmoordenaars terug in de levens van de soldaten.
Huong worstelt ondertussen met wat goed is en wat kwaad is.
In de eerste instantie veroordeeld zij het werk van haar oma die zich als handelaar, dus kapitalisme, op de markt begeeft om haar familie te kunnen voeden.
Huong gaat inzien dat wat als kwaad gezien wordt, soms juist het goede is dat een mens kan doen.