Prachtig en integer

Soms stuit je zomaar op een pareltje zoals dit boek.
Een boek dat op een prachtige manier het verhaal vertelt van een vrouw die op jonge leeftijd een ernstig ongeluk krijgt, en gehandicapt door het leven verder moet.
Het is een verhaal over familie banden, wat het met een familie doet wanneer er zich zo iets ingrijpends voor doet.
Maar het gaat ook over de vraag wanneer lijden genoeg is en een leven voltooid.
Dat alles wordt op zo'n integere een liefdevolle manier beschreven, dat het een genot is om te lezen, en je tante "stoel en haar neef Daan graag had willen kennen.

Philiphinne is een jong en getalenteerd meisje, dat haar leven nog voor zich heeft. Vol levenskracht en vertrouwen gaat zij door het leven.
Wanneer zij terug keert van een belangrijke auditie voor de ballet academie, krijgt zij een zwaar ongeluk.
Philipinne overleeft het ongeluk ternauwernood, en na weken in coma te hebben gelegen, komt zij weer bij.
Maar haar leven zal nooit meer hetzelfde worden. Ze komt in een rolstoel terrecht, en moet het voortaan doen met een leven vol pijn, migraine aanvallen, en nooit meer kunnen dansen.
Toch houdt zij de moed er in, en wanneer haar neefje Daan wordt geboren is zij daar enorm gelukkig mee.
De band tussen Daan, en tante Stoel, zoals Daan haar vanaf zijn peutertijd is gaan noemen, is intens.
Waar veel mensen vooral de handicap van Philiphinne zien, ziet hij steeds de mens achter haar handicap.
Wanneer Daan ouder wordt, gaat hij ook steeds meer inzien dat mensen over haar hem communiceren in plaats van tegen haar. Een ziet hij dat familie haar leven graag voor haar regelt in plaats van dat aan Philipinne zelf over te laten.
Maar Daan durft verder te kijken en stelt vragen die niemand anders aan haar durft te stellen.