Kwetsbaar en rauwe roman

Ik ben fan van de boeken van Judith Visser. Maar deze kende ik nog niet. En dat is heel spijtig.
Ik kwam dit boek op het spoor nadat ik haar boek "zondagskracht" had gelezen.
In dat boek refereert Judith naar dit boek, dat ze heeft geschreven en losjes is gebaseerd op het ziekte proces en de dood van haar moeder.
Indertijd had Judith een uitstapje gemaakt naar een andere uitgever, en helaas is het boek nooit goed gepromoot door die uitgever, en daardoor te weinig op het netvlies van lezers gekomen.
En dat is zo ontzettend zonde, want dit is zo'n bijzonder mooi, intiem en intens boek om te lezen.
Ik wil daarom ook dit boek in het zonnetje zetten, want het verdiend door meer mensen gelezen te worden!

Omdat ik nu wist dat het boek deels over Judith en haar moeder ging, had ik in het begin van het lezen van dit boek wat moeite met het personage van David.
Ik had steeds het beeld van Judith in mijn hoofd en het kostte mij moeite om over te schakelen naar een mannelijk personage.
Een tijdlang heb ik er zelf een vrouwelijk karakter van gemaakt, tot dat David echt een persoon voor mij begon te worden.
Ook kreeg ik de kriebels van zijn obsessie voor een jong meisje dat hem herinnerde aan zijn jeugdliefde.
Dat gaf me een heel ongemakkelijk gevoel tijdens het lezen, maar misschien is dat juist wel heel knap als je dat soort gevoelens als schrijver zijnde bij je lezers weet op te roepen.

Dit boek vertelt het verhaal van Annabel, een vrouw die midden in het leven staat.
Zij werkt in haar eigen atelier aan huis waar zij woont met haar 2 geitjes aan de rand van Rotterdam.
Haar zoon David woont samen met zijn vrouw in Amsterdam, maar hun huwelijk verloopt moeizaam.
Helemaal wanneer hij tijdens zijn werk als school fotograaf een ontmoeting heeft met een meisje uit groep 8, dat hem enorm aan zijn jeugdliefde doet denken.

Maar dan slaat het noodlot toe, en krijgt Annabel kanker.
Gedreven door de hoop van haar zoon gaat zij alle behandelingen aan. Ook wanneer artsen haar nog maar weinig hoop geven, blijft zij vechten om wille van hem.
David daarentegen zet alles opzij om er voor zijn moeder te zijn.
Hij blijft hoop houden op genezing en wordt woedend op de mensen om hen heen die durven uit te spreken dat het wellicht geen zin heeft.
En dat terwijl Annabel zich steeds meer in haar lot lijkt te schikken.
Regelmatig mijmert zij weg naar het eigen jeugd, en naar haar jeugdliefde die zij daar ontmoette tijdens de vakanties in de bossen.

Ik wil je echt aanraden om dit meesterwerkje te lezen.
Het gaat over zo ontzettend veel, maar vooral over de liefde.
De liefde tussen een moeder en haar zoon. Maar ook de liefde tussen een broer en een zus. Want ook de broer van Annabel speelt een grote rol in het verhaal.
Dit boek zit echt vol emoties en het heeft me regelmatig doen huilen.
Soms moest ik het ook echt even weg leggen omdat het zo onder je huid kruipt.
Het is zo mooi geschreven, en zo intens.
Absoluut het lezen waard.