Lezersrecensie
Grijze cellen aan het werk: lezen met Agatha Christie
Ik doe intussen al een paar jaar met plezier mee aan de ChristieChallenge, en ook dit keer keek ik ernaar uit om mee te speuren. De zaak Styles voelde extra bijzonder, omdat dit niet alleen het eerste Poirot-verhaal is, maar ook het debuut van Agatha Christie zelf. Dat idee alleen al maakte het lezen anders.
Wat me meteen opviel, is hoe vlot het boek leest. Verwacht geen stroef, ouderwets taalgebruik dat je uit het verhaal haalt, integendeel. Net die verzorgde stijl en de lichte afstand in de taal zorgen voor sfeer. Ik merkte dat ik er echt van genoot om even in die klassieke wereld te stappen.
Poirot is vanaf zijn eerste scène een personage dat blijft hangen. Zijn zelfvertrouwen, zijn kleine maniertjes en zijn overtuiging dat alles met logisch nadenken op te lossen is, maken hem tegelijk amusant en scherp. Via Hastings kijk je als lezer mee, en dat werkt goed: ik voelde me regelmatig net zo onzeker en misleid als hij.
Het verhaal zelf bouwt rustig op. Je leert het landgoed en de bewoners kennen, en pas daarna slaat de twijfel toe. Wanneer de moord plaatsvindt, wordt duidelijk dat niemand boven verdenking staat. Ik vond het leuk hoe Christie me steeds het gevoel gaf dat ik nét genoeg wist, om me vervolgens toch weer een andere richting uit te sturen.
Zoals zo vaak bij Christie zat ik er opnieuw volledig naast. Ik had mezelf overtuigd van een verdachte, om aan het einde te merken hoe selectief ik gelezen had. De finale, waarin Poirot alles stap voor stap uitlegt, vond ik bijzonder sterk: geen trucjes, maar een logisch geheel waarin elk detail zijn plaats krijgt.
De zaak Styles is misschien een oud boek, maar het voelt nergens gedateerd.
Voor mij was het een fijne leeservaring en een overtuigende start van een personage dat duidelijk niet voor niets zo’n status heeft gekregen.
De ontknoping is klassiek Poirot: logisch, elegant en met een duidelijke uitleg.
Het is een ideaal boek voor wie houdt van klassieke detectiveverhalen zonder overdreven geweld.
Ook wie Agatha Christie nog niet kent, kan hier perfect mee starten.
Kortom, een tijdloze whodunit die nog altijd overtuigt.
Dankjewel aan uitgeverij Rainbow voor de leuke challenge die ze hebben georganiseerd !
#DeZaakStyles #AgathaChristie #HerculePoirot #RainbowChallenge #leesplezier #boekrecensie
Wat me meteen opviel, is hoe vlot het boek leest. Verwacht geen stroef, ouderwets taalgebruik dat je uit het verhaal haalt, integendeel. Net die verzorgde stijl en de lichte afstand in de taal zorgen voor sfeer. Ik merkte dat ik er echt van genoot om even in die klassieke wereld te stappen.
Poirot is vanaf zijn eerste scène een personage dat blijft hangen. Zijn zelfvertrouwen, zijn kleine maniertjes en zijn overtuiging dat alles met logisch nadenken op te lossen is, maken hem tegelijk amusant en scherp. Via Hastings kijk je als lezer mee, en dat werkt goed: ik voelde me regelmatig net zo onzeker en misleid als hij.
Het verhaal zelf bouwt rustig op. Je leert het landgoed en de bewoners kennen, en pas daarna slaat de twijfel toe. Wanneer de moord plaatsvindt, wordt duidelijk dat niemand boven verdenking staat. Ik vond het leuk hoe Christie me steeds het gevoel gaf dat ik nét genoeg wist, om me vervolgens toch weer een andere richting uit te sturen.
Zoals zo vaak bij Christie zat ik er opnieuw volledig naast. Ik had mezelf overtuigd van een verdachte, om aan het einde te merken hoe selectief ik gelezen had. De finale, waarin Poirot alles stap voor stap uitlegt, vond ik bijzonder sterk: geen trucjes, maar een logisch geheel waarin elk detail zijn plaats krijgt.
De zaak Styles is misschien een oud boek, maar het voelt nergens gedateerd.
Voor mij was het een fijne leeservaring en een overtuigende start van een personage dat duidelijk niet voor niets zo’n status heeft gekregen.
De ontknoping is klassiek Poirot: logisch, elegant en met een duidelijke uitleg.
Het is een ideaal boek voor wie houdt van klassieke detectiveverhalen zonder overdreven geweld.
Ook wie Agatha Christie nog niet kent, kan hier perfect mee starten.
Kortom, een tijdloze whodunit die nog altijd overtuigt.
Dankjewel aan uitgeverij Rainbow voor de leuke challenge die ze hebben georganiseerd !
#DeZaakStyles #AgathaChristie #HerculePoirot #RainbowChallenge #leesplezier #boekrecensie
1
Reageer op deze recensie
