Rose, een boek dat je niet wilt wegleggen maar ook geen afscheid van wilt nemen.

In dit boek maken we kennis met Rose een vijftienjarig meisje, die in een rustig dorpje woont. Als de Duitse soldaten in het dorp komen, verandert de leefsituatie van de dorpelingen. Antione, haar vriendje en zijn gezin worden midden in het dorp opgehangen en het hele dorp moet toekijken. Door deze situatie herkent Rose haar eigen gedachten soms niet meer. Met hulp van haar ouders probeert ze zo goed mogelijk door te gaan. Als haar ouders dan ook door toedoen van Duitse soldaten sterven, is het voor Rose niet meer mogelijk om te doen alsof alles hetzelfde is.  Ze wil maar een ding, wraak nemen op de Duitse soldaten.

We volgen Rose, we leren haar kennen als een spontaan meisje van vijftien die door de gebeurtenissen veranderd. Ze wordt opgevangen door Simone en Jean en wordt onderdeel van hun gezin en organisatie. Haar onschuldige en jonge voorkomen verbergen haar gedachten. In het hele land en zelfs in Engeland kennen ze Rose. Zal ze het einde van de oorlog halen en zal ze afscheid kunnen nemen van haar wraakgevoelens? Zal ze haar hart weer open kunnen stellen?

Doordat Jerrad Rose als hoofdpersoon neerzet en we ook haar gedachten lezen, leren we haar heel goed kennen. Respect voor de vijftienjarige die dingen doet die menige volwassene niet zou kunnen doen. Begrijpelijk dat ze zich niet meer aan mensen wil hechten als iedereen die ze lief heeft wordt weggenomen.

Jerrad heeft het weer voor elkaar een boek dat je niet weg wilt leggen, maar waar je eigenlijk ook geen afscheid van wilt nemen. Zijn schrijfstijl trekt me altijd meteen mee in zijn boeken.

Quotes:

Ik kan wel iets ophalen wat me in een verhoorruimte van de SS kan doen belanden, ……….. maar ik ben te jong voor wijn?

Richt je niet op de personen die er niet meer zijn, maar op de mensen die er wel zijn.

Vertrouw op jezelf, Rose, op je eigen inzicht en kunnen.

Alleen enkelen durven besluiten te nemen waar anderen niet eens aan durven denken. Dat zijn de geboren leiders.