Opnieuw schrijft hall een ontroerend liefdesverhaal!

De stilte voor de storm is zo’n boek dat je niet gewoon uitleest, maar ervaart. Een roman die je dichtklapt met een brok in je keel, tranen die onverwacht komen en een verhaal dat nog lang blijft nazinderen. Clare Leslie Hall bewijst met dit boek opnieuw hoe uitzonderlijk goed zij emoties kan vangen in woorden — misschien zelfs sterker dan in Als scheuren in de aarde.

Het verhaal volgt Catherine en Lucian, verteld vanuit een dual point of view en verdeeld over meerdere tijdslijnen: het heden, vier maanden geleden en vijftien jaar terug. In het heden is Catherine verstild. Al vier maanden kan — of wil — ze niet meer spreken na een traumatische gebeurtenis. Wat er precies is gebeurd, blijft lange tijd onduidelijk, en juist die stilte werkt verstikkend én onweerstaanbaar. Als lezer wil je maar één ding: begrijpen. Weten. Doorlezen.

Hall doseert informatie met uiterste precisie. Elk hoofdstuk geeft net genoeg om je vast te houden, maar nooit alles. Lees je over het verleden, dan verlang je naar het heden. Bevind je je in het heden, dan móét je terug naar toen. Die voortdurende spanning tussen wat was en wat is, maakt dat de pagina’s zich bijna vanzelf omslaan.

Vijftien jaar geleden ontmoeten Catherine en Lucian elkaar op de universiteit. Hun liefde is intens, meeslepend en allesoverheersend. Catherine raakt verstrikt in Lucians wereld — een wereld van privileges, hechte vriendschappen en onderhuidse spanningen. Tot ze verdwijnt, zonder uitleg. Jaren later lijkt Catherine een ander leven te hebben opgebouwd: een huwelijk, kinderen, stabiliteit. Maar wanneer Lucian opnieuw verschijnt, blijkt het verleden allesbehalve afgesloten.

De kracht van dit boek zit in de rauwe eerlijkheid van de emoties. Liefde en verlies liggen voortdurend naast elkaar. Schuld, manipulatie, jaloezie, gemiste kansen en die ene allesbepalende liefde worden zonder opsmuk neergezet. Je zit diep in Catherines hoofd, voelt haar angst, haar zwijgen, haar innerlijke strijd. En ook Lucian wordt zo gelaagd geschreven dat je hem niet simpelweg kunt veroordelen — hoe pijnlijk sommige keuzes ook zijn.

Hoewel niet elke ontknoping even hard aankomt bij iedere lezer, doet dat niets af aan de betrokkenheid bij de personages. De opbouw is ijzersterk, de spanning voelbaar tot het einde. Het is een verhaal dat vragen oproept: Wat als je opnieuw kon kiezen? Wat als liefde niet genoeg blijkt?

De stilte voor de storm is tragisch, prachtig en intens menselijk. Een boek over oude liefde die niet roest, over trauma en verlangen, over twee werelden die elkaar willen raken — en soms botsen. Dit is zo’n roman die je sprakeloos achterlaat. En eerlijk? Dat voelt hier precies zoals het hoort.

Het verhaal ging recht mijn hart in en laat me al een dag nadenken over dit prachtige verhaal. Ik beveel hem je van harte aan. ⭐️⭐️⭐️⭐️

Ik ontving dit boek van uitgeverij LS als recensie-exemplaar en het heeft mijn mening geenszins beïnvloed.