De Noorse dochter

Heden: Charlotte werkt en woont in Londen op het moment dat zij een geheimzinnig kistje ontvangt. Het kistje lijkt te zijn achtergelaten door haar overgrootmoeder Amalie en roept veel vragen op, het kistje bevat een diamanten ring een foto en een lapje stof met het wapen van Noorwegen. Charlotte is al jaren niet thuis geweest in Noorwegen, ze heeft jaren in Londen gewerkt als top chef-kok. Maar nu is het tijd om haar verleden onder ogen te komen en met het kistje terug te keren naar huis. Terwijl Charlotte haar weg probeert te vinden in Noorwegen en achter het verleden van haar overgrootmoeder komt, ontmoet ze Harrison. Harrison is ook op de vlucht voor zijn verleden, durven ze hun harten voor elkaar open te stellen?
 
Verleden: ‘Ik hou van je Amalie. Wil je op me wachten tot we volgende zomer aan ons leven samen kunnen beginnen?’
 
Dit is alweer het zevende deel van De verloren dochters serie. Ondanks dat er zeker een bepaalde herhaling in de opzet van de boeken zit, zorgt de auteur in dit deel wederom voor een andere invalshoek waardoor het verhaal over het algemeen toch anders aanvoelt. Zo is het interessant dat de overgrootmoeder van Charlotte nog leeft en zij de vragen kan beantwoorden die Charlotte heeft. Door middel van flashbacks leren we het verhaal van Amalie kennen en komen we ook steeds meer te weten over Hope, de vrouw die alle vrouwen uit de vorige delen heeft opgevangen.
 
Naast de verhaallijnen rondom Charlotte en Amalie is er ook zeker plaats voor het mooie Noorse landschap en andere leuke details in het boek. Wat mij betreft mocht er meer ruimte zijn voor wat diepgang en verdere uitwerking van de verhaallijnen, het gaat hier en daar erg snel. Maar de snelheid en de opzet van de uitwerking van de verhaallijnen past wel bij de gehele serie, dus het is wel passend ten aanzien van de vorige boeken. Het was fijn om weer terug te keren in de serie die Soraya Lane heeft gecreëerd. Het volgende deel is het laatste deel van de serie en ik ben heel benieuwd naar het verhaal van Hope.