Ik wil niet degene zijn die je in een kooitje stopt. Ik laat je los, Ellemieke.

Rating: 3.5

Wat ik nodig heb is koffie. Koffie is als een knuffel in een kopje. Het omhelst je als een geliefde en maakt alles beter.

--------------------------------------------‐‐-----

Het tweede deel van de voor elkaar serie. We keren weer terug naar het winkelstraatje in Maastricht. We maken kennis met de reislustige Ellemieke en de workaholic Daan, eigenaar van lunchcafé Bikke.
Ellemieke ging bij Bikke aan de slag om haar volgende reis bij elkaar te sparen. Het werd echter een ander soort reis. Ze werden verliefd. Maar nu anderhalf jaar later begint het toch weer te kriebelen bij Elkemieke, zecwik reizen. Waar Daan alleen maar oog heeft voor zijn zaak. Droomt Ellemieke steeds vaker weer over die ene reis die ze zo graag wil maken. Daan merkt het ook en ondanks dat ze nog van elkaar houden. Besluit hij haar de kans te geven antwoord te geven aan haar kriebeks. En kan hij maar een ding doen:
Haar loslaten.
Ellemieke zal alleen nog wel geld moeten verdienen om die reis te kunnen maken. Dan doet Massimo een aanbod dat ze niet kan weigeren.
Kunnen ze het wel aan om elkaar elke dag tegen te komen?
Want waar een vlammetje blijft branden…….

--------------------------------------------‐‐-----
Je kunt van een zwaluw geen huismus maken, maar weet je wat het is met zwaluwen? Zegt hij met een warme gezichtsuitdrukking. Die keren ook altijd weer terug.
--------------------------------------------‐‐-----

Ook dit is weer zo'n heerlijk feelgood verhaal om op deze zonnige dagen te lezen.
Mienke Fijen weet een feelgood verhaal neer te zetten met inhoud!
Het is het tweede deel van de voor elkaar serie. Het is als losstand verhaal te lezen, maar het leest heel fijn en vlot en zal zeker geen straf zijn om ook het andere deel te lezen. Mocht je Geknipt voor jou ook willen lezen dan raad ik wel aan om die eerst te lezen.

Ook in dit deel zijn de personages weer zo beeldend uitgewerkt. Sowieso schrijft Mienke Fijen heel beeldend waardoor als je tussen het lezen door even je ogen dicht doet je zo kan inbeelden dat je midden in die straat staat.

Heel mooi vond ik i0het dat het ondanks de liefde die zo beide nog steeds voelen ze elkaar toch loslaten om hun dromen achterna te gaan. En ze beide op een andere manier een belangrijk groeiproces doormaken.
Doordat je het vanuit zowel Ellemieke als Daan leest en daarbij ook wat ze denken en voelen komen juist hun eigen struggles goed over.
Mienke Fijen weet ook met dit tweede deel wat moeilijke/beladen thema's goed af te wisselen met wat humor en veel positieve liefde dat het verhaal niet zwaar aanvoelt. En vooral ook waarbij er niets overdreven wordt.
Het is een typische Nederlandse feelgood, gewoon zoals het is. Het zo bij wijze van spreken alsof het een verhaal over je eigen vrienden gaat.

Het is net als het nieuwe gerecht bij Bikke op de lunchkaart. Een evenwichtig samenspel tussen de kwaliteiten van Daan en de kennis van de barista Ellemieke.
De kennis van beide geserveerd als een goed uitgebalanceerd gerecht:
De bisque van kreeft en afgetopt met een kraag van koffieschuim.