Een zeer geschtikt boek voor een boekenclub!

Als de therapie niet werkt en de nachtmerries blijven krijgt Alexia het advies om van zich af te gaan schrijven. Alles wat er in het verleden heeft plaatsgevonden, uit de tijd dat zij en Kuipers lid waren van het geheime genootschap, hun leven in het studentenhuis en alles daaromheen.
Door het op te schrijven kan ze haar angsten benoemen, verwerken en het een plekje geven. Na wat twijfel begint Alexia aan haar verhaal. Een verhaal van haar nogal turbulente verleden met mensen die komen en gaan maar ook vriendschappen die eeuwig blijven.


Voorhand had ik verwacht dat dit een heel ander verhaal zou zijn. Ik dacht omdat Alexia bij een psycholoog zat, het verhaal in de ikvorm zou zijn geschreven.
Doordat het in de hij/zij-vorm is geschreven werd er een bepaalde afstand gecreëerd en had ik minder het gevoel dat het een persoonlijk verhaal was ook omdat er stukjes gingen over hoe Kuipers worstelen met zijn gevoelens.

Het verhaal zit wel goed in elkaar. Doordat ik zelfs soms worstelen met het verhaal, gaf dat een goede spiegeling van hoe Alexia bezig was om het verleden te verwerken.

Maar weinig auteurs kunnen dit verhaal op deze wijze schrijven. Dat het op een gedetailleerde, psychologische, spannende en mysterieuze wijze wordt verteld zou je je zeker kunnen verliezen in het verhaal. En er pas weer uit komen als je aan het eind van het verhaal bent.
Maar zelfs dan zou in gedachte of met een boekenclub (daar is dit boek zeer geschikt voor) op door kunnen filosoferen.

Als ik puur alleen naar mezelf kijk. Natuurlijk heb ik het boek uitgelezen, en sommige fragmenten zelfs met veel interesse en plezier gelezen, toch toen ik het boek uit had en het even heb laat bezinken. Er zaten voor mij ook een aantal verwarrende dingen in (dingen die eigenlijk niet eens echt belangrijk zijn voor het verhaal) maar die bij mij wel voor afleiding zorgden. Daardoor had ik soms moete om mijn hoofd bij het verhaal te houden. Twee voorbeelden daarin zijn, de leeftijden van Alexia en Kuipers. Een ander voorbeeld is hun dochterje.
Daardoor is het niet het boek wat er voor mij uitspringt.

Ik vond het wel een hele leuke ervaring om zo'n soort boek te mogen en wil daarom ook Uitgeverij Hartklopper en Nico Kwakman bedanken dat ik dit boek voor de blogtour mocht lezen.