Mooie start van een veelbelovende reeks

Opaal van Eleanor Buchanan voelde voor mij als een verhaal dat me vanaf de eerste pagina meenam naar andere tijden en continenten. Buchanan verweeft twee tijdlijnen op zo’n natuurlijke manier dat ik moeiteloos heen en weer werd getrokken tussen het Schotland van 1931 en het hedendaagse Londen. In het verleden volgen we Iris Blackmore en haar zussen, die geconfronteerd worden met een oude legende en een mogelijke vloek die hun familie achtervolgt. In het heden ontmoeten we Roz, die na een ingrijpende periode van Australië naar Londen verhuist. Een mysterieuze opalen ring vormt de onverwachte verbinding tussen hun verhalen. Ik heb een zwak voor boeken met dubbele verhaallijnen, en hier voelde het alsof beide werelden langzaam maar prachtig naar elkaar toe groeiden, zonder dat er te veel te vroeg werd prijsgegeven.
Wat me vooral raakte, is hoe sfeervol Buchanan schrijft. Schotland, Australië en Londen komen zo levendig tot leven dat je bijna de wind, de geuren en de landschappen kunt voelen. Haar warme, beeldende stijl zorgt ervoor dat de personages niet alleen geloofwaardig zijn, maar ook echt dichtbij komen. Thema’s zoals familiebanden, verlies, veerkracht en identiteit lopen subtiel door het verhaal heen, en de opalen ring als symbolische rode draad vond ik een prachtige toevoeging. Het gaf het verhaal een vleugje magie zonder dat het ooit ongeloofwaardig werd.
Ik begrijp heel goed waarom lezers Buchanan vergelijken met Lucinda Riley. Diezelfde historische gelaagdheid, sterke vrouwelijke personages en geheimen die generaties overspannen zijn hier volop aanwezig, maar toch met een eigen stem en sfeer. Opaal voelt als het begin van een serie die nog veel moois gaat brengen. Het is mysterieus, emotioneel en rijk aan sfeer, en precies het soort roman waarin je jezelf heerlijk kunt verliezen. Voor iedereen die houdt van historische familieromans met een vleugje mysterie en een sterke verhaalkern is dit boek echt een aanrader. Ik kijk nu al uit naar het vervolg.