Een spannend, episch boek

Al sinds mensenheugenis houden de Griekse goden elke 100 jaar de Vuurproef, een dodelijke wedstrijd tussen de door hen geselecteerde stervelingen om te bepalen wie de koning van de goden word voor de komende 100 jaar. Groot is hun verbazing als voor de eerste maal ook Hades de medogenloze koning van de Onderwereld meedoet en zijn kandidate voorstelt. Enter Lyra, door haar ouders als peuter verkocht aan de Orde van Dieven omdat ze vervloekt werd door Zeus de koning der goden, grootgebracht door diezelfde dieven en opgeklommen in hun gilde tot griffier. Waarom heeft Hades Lyra gekozen,? Ze is immers een niemendal, een klein en fijngebouwd iemand, grofgebekt, recht voor de raap en tegen beter weten in een regelrechte flapuit. Geen van de andere goden wil dat Hades koning word van zowel Olympus als van de Onderwereld en bijgevolg wil ook geen van de andere kandidaten dat Lyra de wedstrijd wint. Zodoende worden de regels van het spel al eens aangepast naar gelang wiens proeve het is. Maar Hades speelt volgens zijn eigen regels en zoals hij zegt, de dood wint altijd.

Hades en Lyra vormen in de loop van het verhaal een merkwaardig duo van aantrekken en afstoten, van wantrouwen en vertrouwen en van haat en opkomende liefde.
De snelheid en intensiteit van de proeven, de angst van de kandidaten, hun heftige emoties en de afschuwelijke onzekerheid van wat komen zal is grandioos uitgewerkt door Owen. In die mate dat het quasi onmogelijk is om dit boek neer te leggen voordat het uitgelezen is. Owen laat romantiek, moordlust, afgunst, vriendschap, verslagenheid en hoop gecombineerd met mythologie naadloos in elkaar overvloeien. The games gods play is een spannend en episch boek.