niet mijn schrijfstijl

In de proloog maken we kennis met Amaia, een 16-jarig meisje. We lezen hier dat haar liefde voor haar vader stopt. Een pagina verder bevinden we ons direct in het verhaal waar de 25-jarige Spaanse Amaia Salazar een opleiding volgt via een uitwisselingsprogramma aan de FBI Acadamy. Ze wordt al heel snel opgemerkt want ze heeft een heel scherp oog voor alles. Ze wordt hierdoor ook opgenomen in een speciaal onderzoeksteam die de seriemoordenaar “de componist” opsporen. De seriemoordenaar gaat aan het werk tijdens natuurrampen en hij vermoordt ganse families. De orkaan Katrina gaat aankomen in New Orleans dus ze moeten alles op alles zetten om de Componist een stap voor te zijn en hem te kunnen stoppen.
De hoofdstukken worden geschreven vanuit het standpunt van Amaia Salazar. We krijgen hier een regelmatige afwisseling tussen het verleden van Amaia dat beschreven wordt en de zoektocht naar “de Componist”.

Ik moet zeggen dat de schrijfstijl mij niet direct lag. In geraakte niet in het verhaal. Ik voelde ook de personages niet. Ik had hier iets meer van verwacht maar dit is mijn persoonlijke mening. Ik denk wel dat er mensen zullen zijn die van deze schrijfstijl zullen houden, dus laat je alvast niet ontmoedigen door mijn recensie want het concept zit wel goed in mekaar.