Dark academia en Magie = chefs kiss

Ik heb echt genoten van dit boek. Het begin was een beetje verwarrend, maar zodra ik door de eerste paar hoofdstukken heen was, was ik helemaal meegesleept. De wereldopbouw was fascinerend en ik vond het vooral geweldig hoeveel elementen van Italië in het verhaal waren verwerkt. Het gaf het geheel een rijke, meeslepende sfeer.

De personages waren voor mij een van de hoogtepunten, op de magische elementen na (daar kom ik zo op terug). Ik waardeerde het dat elk personage een rol speelde in het plot, niemand werd vergeten. Zelfs de minder sympathieke personages kregen diepgang en in sommige gevallen een verlossende verhaallijn. Behalve natuurlijk de échte slechteriken.

De magie en de magische school waren echt chef's kiss. Het deed me sterk denken aan de Grishaverse (iykyk), vooral door de mantels en de indeling in magische groepen. Toch voelde het ook origineel en vernieuwend aan

Dan de minpunten: het verhaal werd op sommige momenten wat herhalend. Ik snap dat het hoofdpersonage niet kan liegen, maar dat hoefde er echt niet zó vaak bij gezegd te worden. Op een gegeven moment voelde het een beetje overdreven. Er waren ook wat schoonheidsfoutjes in de zinsstructuur, maar niets dat het leesplezier echt in de weg stond.

Al met al vond ik dit een erg goed boek en zou ik het zeker aanraden, vooral als je houdt van dark academia en magie, of als je eerder hebt genoten van The Atlas Six, Shadow and Bone of andere boeken uit de Grishaverse.