prachtige wereld!

Ik wist meteen dat ik dit boek wilde lezen toen ik zag dat een Engelse uitgever het zou gaan uitgeven. Ik voelde me er meteen door aangetrokken en eerlijk gezegd maakte de flaptekst me nog nieuwsgieriger naar het verhaal. Dus toen Uitgeverij Mozaïek op zoek was naar mensen om mee te doen aan hun blogtour, wist ik gewoon dat ik me moest aanmelden.

Een van mijn favoriete dingen aan dit boek is de worldbuilding. De manier waarop deze wereld is beschreven is ongelooflijk, en ik vind het prachtig hoe er achter alles weer een andere laag lijkt te zitten die het tot leven bracht, zoals bijvoorbeeld de sterren. Dat stuk maakte dat ik die wereld zelf wilde ervaren.

Hoewel er veel goede dingen aan dit boek zijn, was er ook iets dat me stoorde, en dat was het tempo. Waarschijnlijk is dit meer een persoonlijk punt, maar voor mij voelde het zowel traag als gehaast tegelijk. Het verhaal als geheel sleepte zich voort, terwijl de details juist zo snel voorbijgingen dat ik nauwelijks de tijd kreeg om alles in me op te nemen. Ik had graag meer ruimte gehad om de wereld echt in me op te nemen.

Over het geheel genomen heb ik echt genoten van deze wereld, en ik vind het concept van je spijt kunnen verpanden zo interessant. Het zet je echt aan het denken over de complexiteit van spijt en de keuzes die we maken.