Engeltjes

Angel is het verhaal van Alain (de zoon van een van de militairen), hij is geboren uit het tweede huwelijk van vader Nathan. Alain vraagt zich af waarom zijn vader niet geïnteresseerd is in de stervende kinderen van toen, maar wel in de stervende bijen. De titel is zeker goed gekozen: de engeltjes van de overleden kindjes, maar ook de bijen… en natuurlijk een “steek” naar de politiek/geschiedenis. Ik ben eigenlijk niet zo voor politiek, geschiedenis en oorlog, maar het boek leest vlot. De schrijver weet de aandacht vast te houden (ondanks de vele thema’s), de Franse woorden en zinnen stoorden niet, maar een vertaling erbij was misschien gemakkelijker.

Nog enkele mooie zinnen:

• "Het is niet wat gebeurt dat we ons herinneren. Het is wat we ons herinneren dat gebeurt." (bladzijde 68)
• "Tijd holt voor je uit wanneer je,..., weg wilt rennen van het verlezen." (bladzijde 71)
• "Je bent niets met de juiste vragen als ze niet op het juiste moment worden gesteld. En als de vragen te laat komen, wordt de waarheid almaar moeilijker te dragen." (bladzijde 73)
• "De ergste pijn is de pijn van het weten. Dat je van iemand hout, maar dat je er niet mee kunt leven." (bladzijde 182)