De hulp ziet alles; deel 3 van “De Hulp” serie

Het verhaal:
Millie is inmiddels getrouwd met Enzo en samen hebben ze een dochter Ada en een zoon Nico.
Ze zijn verhuisd naar een nieuw huis en gaan een nieuwe start maken. In de nieuwe straat maken ze kennis met hun buren, familie Lowell. Haar overbuurvrouw Janice bezorgt Millie kippenvel met haar woorden: wees voorzichtig met je buren. Heeft ze een vreselijke fout gemaakt door haar gezin hierheen te verhuizen? Ze dacht dat ze haar donkerste geheimen achter haar had gelaten. Maar zou deze rustige straat in de buitenwijken de gevaarlijkste plek van allemaal kunnen zijn?

Thema’s:
In “De hulp ziet alles” komen thema’s als liefde, verraad, intriges, moord, geheimen en leugens aan bod.

Schrijfstijl:
De vlotte schrijfstijl zorgt ervoor dat je het boek moeilijk kunt wegleggen. De hoofdstukken zijn precies lang genoeg en op het einde van een hoofdstuk gebeurt er toch weer iets waardoor je toch weer door wil lezen.
De spanning wordt zorgvuldig opgebouwd en bereikt een zenuwslopend hoogtepunt, waardoor dit boek wederom een must-read is voor liefhebbers van psychologische thrillers.
Het boek bestaat uit drie delen, waarbij je het eerste deel vooral vanuit Millie leest. Na de proloog wordt het verhaal vanuit meerdere perspectieven beschreven (in verband met spoilers zal ik deze niet benoemen) waarbij het verhaal plotseling een compleet andere wending neemt en je tot op het laatste moment compleet verrast wordt!

Personages:
We maken in dit derde boek kennis met Millie, ook de hoofdpersonage in de eerste twee delen. Millie is inmiddels getrouwd met Enzo en heeft twee kinderen.
Je leert Millie en haar gezin goed kennen, de personages worden gedurende het verhaal heel goed uitgewerkt. McFadden weet de overige personages, met ieder hun eigen excentrieke karakter neer te zetten.

Conclusies:
De plotwendingen zijn verrassend en goed uitgewerkt, met een climax die zowel bevredigend als schokkend is. McFadden weet hoe ze haar lezers moet manipuleren, ze neemt je mee op een achtbaanrit van emoties en spanning. Ik heb weer met ingehouden adem op het puntje van mijn stoel gezeten!