Geweldig boek, beetje te dun

Waar moet ik beginnen? Bij een minpuntje misschien, want het boek is wat lastig inkomen door de wissel tussen een machtige vrouw die precies weet waar ze heen wil maar die de lezer nog even in het ongewisse laat en een jongen met ADD die door een chip wel controle krijgt over zijn leven maar vervolgens nooit zal kunnen doen wat hij graag zou willen: geschiedenis studeren. Dat contrast is net wat te groot om lekker in het verhaal te komen, maar dat lost zich op als de jongen opgroeit en bij het leger terecht komt, waarhij een briljant strateeg wordt.

Milan Zhou gaat de oorlog vechten die Suryangha in gang heeft gezet, een oorlog waarmee de onafhankelijkheid van de ruimtekolonieen ongedaan wordt gemaakt. Dat begint met een briliante terugverovering van een ruimtestation en gaat door naar Titanen de rest. Maar de koloniën hebben niet stilgezeten. Ze hebben een wapen ontwikkeld waarmee ze de vloot te baas zijn en Milan Zhou moet aan het werk als hi wil winnen.

Eenmaal in het verhaal leest het goed weg. Milan vond ik een erg leuk personage om te volgen, juist omdat hij door zijn ADD net even wat anders denkt dan de meeste mensen. Om zich heen heeft hij een kleurrijke cast verzameld om hem te helpen. De oorlog gaat op momenten wel erg snel en dat is jammer, want het boek is erg leuk om te lezen en had echt wel wat dikker gemogen.

In het laatste stuk van het boek komen de beste kwaliteiten van de schrijver naar boven. Hij gaat Milan Zhou vlak op de huid zitten terwijl hij zich voorbereidt voor eenaatste slag en dat gevecht wordt wel op de voet gevolgd. Zo had ik graag het hele boek gelezen, want ik vond het echt een heel krachtig stuk in het verhaal. Het einde, wat ik uiteraard niet ga verraden, vond ik ook briljant gevonden. Een zeer bevredigend einde van een heerlijk boek om te lezen.

Oh,en als laatste: heerlijk, die Japanse invloeden! (En andere Oosterse invloeden)