Een sterk politieverhaal

'Stikdonker' heb ik in twee dagen uitgelezen. De prettige schrijfstijl van dit schrijversduo maakt dat je gemakkelijk door het verhaal heen glijdt. De (misdaad)journalistieke achtergrond van de schrijvers maakt dat het verhaal geloofwaardig is en vol details van het politiesysteem.

Juncker is een sterk personage, waarvan je door het verhaal heen ook persoonlijke kantjes kunt leren kennen. Toch is Signe, zijn vrouwelijke collega, mijn favoriet personage. Voor haar als sterke politievrouw, heb ik om een of andere reden meer sympathie.

Wat ik minder vond aan het boek is het gebrek aan spanning. Als ik denk aan een Scandinavische thriller, dan denk ik aan tenenkrommend op het puntje van je stoel zitten. Dat gevoel mistte ik helaas in dit boek. Als het boek een spannende misdaadroman was genoemd in plaats van een thriller, had ik het verhaal waarschijnlijk beter gevonden. Wellicht zaten mijn verwachtingen van een thriller het plezier van het lezen van dit boek in de weg.

Hoewel 'Stikdonker' in een reeks boeken behoort, mis je geen informatie als dit je eerste kennismaking met dit schrijversduo is. Er wordt voldoende informatie gegeven om dit boek los van de rest te lezen.

Als je kennis wil maken met Scandinavische thrillers, is dit een goed exemplaar om mee te starten. Ook als je van een sterke whodunnit of politieroman houdt, zou ik dit boek aanraden.
Voor een tenenkrommend spannende thriller, zou dit niet mijn eerste keus zijn.