weer een top verhaal van Anne Stern

Anne Stern is een Berlijnse auteur, die voornamelijk historische romans schrijft over haar thuisstad. Haar serie De vrouwen van Berlijn gaat over de Joodse vroedvrouw Hulda Gold en belicht telkens een andere Berlijnse wijk. De verhalen over Hulda Gold halen steevast de Der Spiegel bestsellerlijst. Het rode eiland is ondertussen het vijfde vertaalde deel en verscheen samen met het zesde deel Het licht van de stad.

Deze keer neemt de auteur ons mee naar het Berlijn van 1926 en het Rode Eiland of ‘Rote Insel’. Een wijk in Berlijn waar toentertijd vooral arbeiders woonden en waar ook het hart van de socialistische activiteiten lag. Het gerucht doet de ronde dat de Nazi’s deze buurt lang hebben gemeden.

Hulda is ongehuwd, zwanger en zonder inkomen. Gelukkig biedt dokter Grete Fischer, die een praktijk heeft op het Rode Eiland, hulp door Hulda een job aan te bieden. Op het Rode Eiland komt Hulda in aanraking met de arbeidersklasse en wordt ze bovendien geconfronteerd met heel wat ellendige armoede. Ook blijkt haar werkgeefster het niet zo nauw te nemen met de wet.

Berlijn is een tijdsklok. Overal zijn er spanningen. De Weimarrepubliek heeft het niet gemakkelijk en de verschillende partijen jutten elkaar op. Wanneer er op het Rode Eiland een man vermoord teruggevonden wordt, lijkt alles uit de hand te lopen. Hulda komt ongewild terecht in een brandhaard van opstanden, dit op een ogenblik dat ze het het minst verwacht en ook wil.

Hoewel de boeken van deze serie elk als een standalone gelezen kunnen worden, zou ik dit toch niet meteen aanraden. Je mist niet alleen een groot deel aan achtergrondinformatie over de personages, je ervaart ook minder hoe politiek in Berlijn evolueerde tijdens het interbellum.

De personages hebben elk hun bijzondere eigenschappen en karakteristieken. Bert de krantenkiosk verkoper en Hulda’s vriend die is homoseksueel. Karl, nu detective, was voorheen rechercheur en werd geadopteerd. Hij ontdekte in een voorgaand boek eindelijk wie zijn vader is en deze bleek niet van de minste te zijn. Sebastian Gold, Hulda’s vader, behoort dan weer tot de vooraanstaande Joodse gemeenschap en is kunstenaar, etc… . Doorheen de serie leer je hen steeds beter kennen en begrijpen.

Hiernaast is het ontzettend boeiend om de serie De vrouwen van Berlijn in chronologische volgorde te lezen. Verhaal na verhaal voel je de situatie in Berlijn veranderen. Van naoorlogse opluchting, naar een tijd waar de spanning meer en meer te snijden is. Nazi’s winnen meer en meer macht, Jodenhaat stijgt gestaag, homoseksuelen zijn steeds minder veilig en vaker het mikpunt van de politie, … . Dit zorgt ervoor dat Hulda’s verhaal niet weer een zoveelste verhaal over WOII is. Het gaat verder en dieper. Hierdoor is het fascinerend voor geschiedenisliefhebbers. Bovendien weet de auteur op een scherpe manier fictie met non-fictie te vermengen. Historische figuren zoals Rosa Luxemburg maken hun opwachting in Het rode eiland . Maar ook het café waar de communisten samenkomen is niet fictief.

In Het rode eiland hanteert de auteur haar gekende beeldende schrijfstijl, hierdoor waan je je langs de Berlijnse straten. Ook maakt Karl terug zijn opwachting, en is de spanning tussen hem en Hulda weer te snijden. Fans van de serie zullen hier weer van smullen. Net als in de andere verhalen binnen deze verandert en kan omslaan. Hoe er enerzijds mensen waren die echt dachten dat serie raakte ik volledig begeesterd door de toenmalige tijdgeest. Hoe snel alles Nazi’s de goeie waren en anderzijds anderen die dachten dat de comunisten dat waren. Elk geloofde dat zij het goede en beste volgden. Maar ook hoe de haat tegen de Joden, de homoseksuelen en de anders zijnden aangewakkerd werd. Hoe de publieke opinie steeds verder gemanipuleerd werd. Anne Stern weet dit allemaal op een meesterlijke manier weer te geven.

De wijk ‘Rote Insel’ heeft een bewogen geschiedenis en toch is de auteur erin geslaagd deze in kaart te brengen en op een begrijpbare manier in haar verhaal te verwerken. Voor mij is het alvast terug een locatie in Berlijn waar ik nieuwsgierig naar ben geworden en die ik graag wil aandoen bij mijn volgende bezoek aan de stad.

Het rode eiland is weer een pareltje uit de pen van Anne Stern. Ik ben ontzettend benieuwd hoe het verder met Hulda zal verlopen. 4.5 sterren.