Een dystopie van Hollandse bodem met internationale allures.

“Zo lang had ik elke dag vurig gewenst dat er een andere vrouw zou komen. Andere vrouwen. Dat ze het dorp in zouden wandelen, dat we iets van hen zouden horen, dat ze er toch zouden zijn. Want het kon toch niet dat ze echt allemaal dood waren?”

Stel je voor dat je de laatste vrouw op aarde bent…….
Jaren geleden werd de wereld getroffen door de “Damesdood”. Het virus dat in 3 jaar tijd alle vrouwen heeft uitgeroeid, alle vrouwen behalve Alex. Alex woont in Het Dorp een afgeschermde stad waar ze als jongen is opgevoed door haar vader. Dit gaat al jaren goed. Maar als er een verkenner terug komt met gerucht dat er een vrouw bestaat, wordt haar beste vriend Ben erop uitgestuurd om te kijken of dit gerucht klopt. Er zijn al vaker geruchten geweest dat er een vrouw was gevonden maar dit waren leugens. Alex die stiekem verliefd is op Ben besluit achter hem aan te gaan. Ze gaat de muur over en komt in de wildernis terecht, daar waar verwilderde mannen een groot gevaar vormen voor iedereen. Gaat het hen lukken om op plaats van bestemming aan te komen en de vrouw te vinden?

Dit verhaal leest lekker snel weg, de spanning is voelbaar en beklemmend op sommige momenten. De schrijfster heeft aan het eind van bijna alle hoofdstukken een klein maar intense cliffhanger verwerkt. Ik werd dus bijna gedwongen om door te blijven lezen. Deze dystopie van Hollandse bodem heeft internationale allures, voor mij hoort deze thuis in hetzelfde lijstje als Divergent, The hungergames, The mazerunner en zelfs een klein beetje bij The walking dead. Het boek krijgt van mij dan ook 5 sterren, echt aanrader die veel meer aandacht verdient.