Zo klein, en zoveel miserie.

Een boek die ik soms even opzij moest leggen. Wat heeft dit onschuldige kind moeten doorstaan ? Wat een leven, zo droevig, zo hard, zo wreed. Een boek waar ik soms wou inkruipen om het kleine meisje “Rita Sterkeboer” te helpen, te troosten, en ook om de mensen die dit kleine meisje zoveel pijn en leed hebben gedaan, door elkaar te rammelen. Rita had een moeder (Henny) die het nooit waard is geweest om kinderen op de wereld te zetten, ze mishandelde haar dochter vanaf de geboorte, ze liet Rita misbruiken door haar minnaars, nooit kwam er een seconde spijt, ze haatte haar dochter tot diep in haar ziel, want een hart had ze niet. Ze verweet Rita vaak dat ze de ogen van haar verkrachter had. Gelukkig was er (af en toe) haar stiefvader Piet Sterkeboer, die best veel van zijn stiefdochter hield, maar helaas zelden thuis was, zijn vrouw ging met Jan en alleman. Hoe klein Rita ook was, ze moest het huishouden doen en voor haar moeder zorgen. Henny loog tegen iedereen over haar dochter, en Rita zweeg meestal over haar miserie, wie zou haar geloven ? En inderdaad, de keren dat ze haar hart luchtte werd tegen haar gebruikt. Rita kwam in tehuizen terecht. Dit waren eveneens vreselijke tijden en plaatsen waar kinderen, en zijzelf, zwaar mishandeld werden door de nonnen.
Dit boek gaat door merg en been, je voelt de drang om dit kind, en alle kinderen in deze situatie, te helpen,,,,uit hun miserie te halen. Maar uit onmacht verstoppen vele van deze kinderen zich achter een masker, bang dat zij als dader en niet als slachtoffer aanzien worden.
Veel verdriet en ook bewondering voor dame Rita Sterkeboer, en alle kinderen (vrouwen en mannen) en dezelfde situatie, indien ze er sterker uitkomen, maar ook voor degene die het leven niet aankonden, leef ik zeer met hen mee.
Alle nonnen die op begraafplaats liggen, en schuldig zijn aan mishandeling, zouden moeten ontgraven moeten worden, om plaats te maken voor de mooiste bloemenparken bij de graven van de (volgens die bewuste nonnen) onbekende slachtoffertjes.
Mooi dat de schrijfster “Wieke Hart” niet alleen het boek heeft geschreven over het leven van Rita Sterkeboer, maar dat ze ook persoonlijk contact had met deze prachtige vrouw, om dit verhaal naar buiten te brengen. Een 5 voor dit knap geschreven intriest verhaal.