Van hetzelfde laken en pak

Inmiddels zijn er 9 boeken verschenen in de reeks 'Niet voor mietjes'. Het is een eenvoudige reeks die niet echt overtuigend is voor de jeugd. De boeken van Vlaamse auteur hebben niet echt de spanningsboog die jongeren (vanaf ca. 12 jaar) interesseren. Ik heb het idee - ik hoop dat ik hierin gelijk hebt - dat Vlaamse kinderen er eerder naar grijpen dan Nederlandse kinderen.
Op school vinden ze diverse delen saai. Ik heb ze niet allemaal gelezen, maar de delen die ik wel las, vind ik aan de magere kant.
Het zijn steeds dezelfde hoofdpersonen (Matthias, Rani en Dante). Het uitgangspunt is niet erg aansprekend. Er zijn drie instrumenten gestolen uit het schoolorkest en als beheerders van de schoolkrant krijgen de drie raadsels waar de instrumenten verborgen liggen. De drie moeten met speurwerk de dader achterhalen.

Wat is er dan - behalve het centrale verhaalgegeven - minder? De directeur wordt- evenals zijn secretaresse (vrouw met knotje) clichématig beschreven. Het gedrag van de directeur is erg zwart-wit getypeerd.
Bij het stelen van drie instrumenten (twee blokfluiten en een dwarsfluit) zal de school zelden de politie inschakelen.
Het is de dader niet te doen om de kinderen van wie de instrumenten zijn, maar is is iets anders aan de hand.

Het is vlot en eenvoudig te lezen, maar heeft niet de inhoud die kinderen aanspreekt. Althans, dat is mijn ervaring.

Twee sterren voor dit boek.