Wee je gebeente

Lichte verbazing bij mij. Hoezo? Ik zag dat over dit boek 'Het koekoeksnest'van Bob Geurts van Kessel al achttien recensies zijn geschreven. Dat had ik niet verwacht. dacht dat dit boek in de anonimiteit zou verdwijnen.
Dat zou sowieso jammer zijn, want het boek heeft meer dan genoeg te bieden voor diverse uren leesplezier.

Hoofdpersoon is Daniël. Zijn moeder en zijn oudere broer zijn bij een ongeluk om het leven gekomen. Hij woont bij zijn vader in een huis aan de rand van het bos. Naast hen woont een oude buurman, opa Ben. (niet zijn echte opa). Opa Ben verhuist naar een verzorgingstehuis. Er komt een nieuw gezin in het huis wonen, het koekoeksnest genaamd. De nieuwe buurjongen, Jason, sluit vriendschap met Daniël. Daarnaast speelt ook de bloedmooie (het zal niet waar zijn) een rol.
Ze bivakkeren vaak in het bos en bij de Reus. Dat is een oude in verval geraakte zandzuiger.
De twee of drie maken plannen en denken na over de toekomst. Daniël verneemt dat Jason het - met name met zijn vader - erg moeilijk heeft. Als de rust enigszins lijkt teruggekeerd, gaat het gruwelijk mis.

De eerste helft vind ik nog wat afstandelijk lezen. dat komt door de schrijfstijl en ook vergelijkingen die niet noodzakelijk zijn. Het boek wordt echter steeds schrijnender en ontroert steeds meer.
Ja, als je de achterflap leest en het slotwoord leest, heb je al in de gaten wat er gaande is (er wordt gewag gemaakt van mogelijke zelfdoding met bijbehorend telefoonnummer). Dat vormt geen belemmering om van dit verhaal te 'genieten'. Dat klinkt wat luguber in samenhang met het onderwerp.

Het boek is voor young adults vanaf ca. 15 jaar, maar zal zeker ook de volwassen lezer aanspreken. Vandaar wellicht al zo veel beschrijvingen van dit boek.

Vier sterren. Zeer lezenswaardig.