Lezersrecensie
Vieze hond
De prentenboeken uit de serie 'Ridder zonder billen' zijn inmiddels wel bekend bij de kinderboekenfans, zeker van prentenboeken. Ze worden goed beoordeeld en zijn populair. Levina van Teunenbroek heeft nu een klein, in oblong formaat , prentenboek gemaakt over een koninklijke teckel. Daarbij gelijk genoteerd dat een prentenboek ook drijft op de illustraties. Die zijn van Charlotte Bruijn, zoals ook bij de prentenboeken uit de genoemde serie.
Ik vind vooral die tekeningen geslaagd. De tekst is tweeregelig en alhoewel die best soepel loopt, blijft het toch altijd een beetje zoeken naar rijmwoorden (wel voor/remspoor)
Bij de koninklijke teckel is in huis alles brandschoon en zelfs in de tuin zijn geen vieze poten te halen. Dat is balen. Daarom glipt onze speurhond naar buiten. Daar zijn vuilnisbakken en dampende paardenvijgen en hij legt zelfs een koninklijke drol. Gelukkig is het schone hondje al veranderd in een vies hondje. De teckel gaat zelfs naar het bos en ziet daar een soortgenoot met rommelige, wilde kluwen. Ze spelen - en het tekstuele hoogtepunt - ze ruiken soms even aan elkaars flatoetertje.
Als de noodtoestand in het paleis is uitgeroepen - de hond is immers vermist - komt er ook een verandering bij de familie als de twee hondjes uiteindelijk, vies en wel, terugkeren.
De illustraties bevatten heel veel grapjes en geinige details. Beslist het zorgvuldig bekijken waard.
Om kort te gaan: wederom een fijn prentenboek van dit duo. De leeftijd is ongeveer 4 jaar en ouder. De laatste zin is overigens geruststellend.
Vier sterren.
Ik vind vooral die tekeningen geslaagd. De tekst is tweeregelig en alhoewel die best soepel loopt, blijft het toch altijd een beetje zoeken naar rijmwoorden (wel voor/remspoor)
Bij de koninklijke teckel is in huis alles brandschoon en zelfs in de tuin zijn geen vieze poten te halen. Dat is balen. Daarom glipt onze speurhond naar buiten. Daar zijn vuilnisbakken en dampende paardenvijgen en hij legt zelfs een koninklijke drol. Gelukkig is het schone hondje al veranderd in een vies hondje. De teckel gaat zelfs naar het bos en ziet daar een soortgenoot met rommelige, wilde kluwen. Ze spelen - en het tekstuele hoogtepunt - ze ruiken soms even aan elkaars flatoetertje.
Als de noodtoestand in het paleis is uitgeroepen - de hond is immers vermist - komt er ook een verandering bij de familie als de twee hondjes uiteindelijk, vies en wel, terugkeren.
De illustraties bevatten heel veel grapjes en geinige details. Beslist het zorgvuldig bekijken waard.
Om kort te gaan: wederom een fijn prentenboek van dit duo. De leeftijd is ongeveer 4 jaar en ouder. De laatste zin is overigens geruststellend.
Vier sterren.
1
Reageer op deze recensie
