Lezersrecensie
De eerste Christie
De allereerste Agatha Christie en daarmee ook de kennismaking met Hercule Poirot. In De zaak Styles volgen we Hastings, die een verslag schrijft van een moordzaak in het landhuis Styles.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog is Hasting op verlof van het front. Hij mag verblijven in het landhuis Styles Court, als oude bekende van de inwonende zoon John Cavendish.In het landhuis woont de familie Inglethorpe/Cavendish. Aan het hoofd staat Emily Inglethorpe. Na het overlijden van haar man is zij in het bezit gekomen van het huis en het geld, ondanks dat hij ook twee zonen heeft. Ze zorgt voor haar stiefzonen, die ook bij haar inwonen, maar zij erven pas na haar overlijden.
Emily is echter recentelijk hertrouwd, met Alfred. Tot groot ongenoegen van eigenlijk iedereen in het huis, zo lijkt het wel.
Dan wordt er midden in de nacht een moord gepleegd. Het wordt al snel duidelijk dat er gif in het spel is. Hastings besluit zijn oude vriend Poirot, een Belg die in het dorp verblijft, erbij te halen om de zaak te onderzoeken. En zo zijn we getuigen van de eerste zaak van Poirot (hoewel hij in het boek een oud-detective is, dus zeker geen groentje).
Elke keer als ik meedoe met de Christie Challenge van uitgeverij Rainbow ben ik weer onder de indruk van het talent van Agatha Christie. Hoe oud de boeken ook zijn, je wordt er echt in meegezogen. Er zijn zeker verouderde onderdelen in het boek: een ouderwetse tijdsgeest bijvoorbeeld. Maar dat doet niet af aan het verhaal.
Ik moet zeggen dat ik bij Christie wel altijd even nodig heb om alle personages te ontwarren. Bij de Christie Challenge komt altijd een handig overzicht van alle potentiële moordenaars, dus dat is altijd duidelijk. Maar anders kun je ook voor jezelf even een lijstje maken. Als ze eenmaal in je hoofd zitten, weet Christie je vakkundig steeds heen en weer te laten gaan van de ene naar de andere verdachte.
Zoals eigenlijk altijd is dit een locked-room-mysterie: er is een klein groepje potentiële daders, die allemaal een motief lijken te hebben. Maar je weet dus wel al vanaf het begin dat de dader tussen deze personages zit. Dit doet Christie zover ik weet in elk boek: in elk geval in elk verhaal dat ik gelezen heb.
De zaak Styles wist me weer goed op het verkeerde been te zetten. Ik had wel al snel een deel van de oplossing door, maar de moordenaar: daar zat ik helemaal naast. En dat is alles wat een goede thriller moet doen, in mijn ogen.
Kortom: een heerlijk boek voor de thrillerliefhebber waar je lekker mee kunt puzzelen.
Vanwege de wat ouderwetse setting een nette 4 sterren.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog is Hasting op verlof van het front. Hij mag verblijven in het landhuis Styles Court, als oude bekende van de inwonende zoon John Cavendish.In het landhuis woont de familie Inglethorpe/Cavendish. Aan het hoofd staat Emily Inglethorpe. Na het overlijden van haar man is zij in het bezit gekomen van het huis en het geld, ondanks dat hij ook twee zonen heeft. Ze zorgt voor haar stiefzonen, die ook bij haar inwonen, maar zij erven pas na haar overlijden.
Emily is echter recentelijk hertrouwd, met Alfred. Tot groot ongenoegen van eigenlijk iedereen in het huis, zo lijkt het wel.
Dan wordt er midden in de nacht een moord gepleegd. Het wordt al snel duidelijk dat er gif in het spel is. Hastings besluit zijn oude vriend Poirot, een Belg die in het dorp verblijft, erbij te halen om de zaak te onderzoeken. En zo zijn we getuigen van de eerste zaak van Poirot (hoewel hij in het boek een oud-detective is, dus zeker geen groentje).
Elke keer als ik meedoe met de Christie Challenge van uitgeverij Rainbow ben ik weer onder de indruk van het talent van Agatha Christie. Hoe oud de boeken ook zijn, je wordt er echt in meegezogen. Er zijn zeker verouderde onderdelen in het boek: een ouderwetse tijdsgeest bijvoorbeeld. Maar dat doet niet af aan het verhaal.
Ik moet zeggen dat ik bij Christie wel altijd even nodig heb om alle personages te ontwarren. Bij de Christie Challenge komt altijd een handig overzicht van alle potentiële moordenaars, dus dat is altijd duidelijk. Maar anders kun je ook voor jezelf even een lijstje maken. Als ze eenmaal in je hoofd zitten, weet Christie je vakkundig steeds heen en weer te laten gaan van de ene naar de andere verdachte.
Zoals eigenlijk altijd is dit een locked-room-mysterie: er is een klein groepje potentiële daders, die allemaal een motief lijken te hebben. Maar je weet dus wel al vanaf het begin dat de dader tussen deze personages zit. Dit doet Christie zover ik weet in elk boek: in elk geval in elk verhaal dat ik gelezen heb.
De zaak Styles wist me weer goed op het verkeerde been te zetten. Ik had wel al snel een deel van de oplossing door, maar de moordenaar: daar zat ik helemaal naast. En dat is alles wat een goede thriller moet doen, in mijn ogen.
Kortom: een heerlijk boek voor de thrillerliefhebber waar je lekker mee kunt puzzelen.
Vanwege de wat ouderwetse setting een nette 4 sterren.
1
Reageer op deze recensie
