Een prachtig verhaal, een duister sprookje

'Tussen de beesten en wilde rozen' las vlot zonder gehaast over te komen. Posten nam de tijd om dingen te beschrijven en de wereld zo levendig mogelijk te maken. De worldbuilding was uitstekend. Ik waande me helemaal in Aloriya en zat eigenlijk nooit met onbeantwoorde vragen over de wereld of gebruiken.

Wat ik vooral zo tof vind aan dit boek is de originaliteit. Er zijn al zo veel sprookjes in de wereld. Maar nog nooit las ik er een zoals tussen de beesten en wilde rozen. De manier waarop magie in het verhaal zat geweven vond ik magisch. Oke, het is een verhaal met een chosen-one. Maar het voelde als een compleet verhaal en ik ervaarde geen focus op het chosen-one element.

Het verhaal zat goed in elkaar. Ashley Poston bleef me verrassen met hasr creativiteit. De plottwists zag ik meestal niet aankomen maar achteraf gezien waren ze logisch en kon ik terugberedeneren. Ook werden rustige en spannende momenten goed afgewisseld en werd het op de juiste momenten spannend zodat ik het boek niet kon wegleggen en ik door wilde lezen. Love that!

'Tussen de beesten en wilde rozen' wordt uit twee perspectieven verteld. Die van Cerys en die van Vos. Yup, een echte vos. Of toch niet? Vos maakt een hele reis door. Zowel qua afstand, emotie en lichaam. I know, ik ben vaag. Ga het boek maar gewoon lezen, dan snap je wat ik bedoel ;) Eén ding kan ik wel verklappen, er hangt liefde in de lucht en I am livingggg voor die romance. Heer-lijk!

De ontwikkeling van de personages was heel fijn. Cerys ontdekt dat ze meer is dan een simpele hoveniersdochter. Ontdekt dat de wereld groter is dan haar kleine dorp. En dat het oke is om te dromen. Om dromen te hebben die groter zijn dan wat van haar verwacht wordt.

[ Quote: "Ik had altijd gedacht dat hoveniersdochters niet konden gedijen waar hun wortels niet groeiden. Maar misschien waren we meer als paardenbloempluis. Misschien waren we gemaakt om met een warme lentewind mee te reizen en op een nieuwe plek te groeien." ]

Het einde was ook heel fijn. Een open einde, je kan zelf invullen hoe het verder gaat met de personages. Maar ik bleef niet met vragen zitten. Een beetje zoals in Disney sprookjes dus! Het is echt het einde, maar eigenlijk begint het pas net voor de personages. Ik hou daar wel van.

Conclusie
Een prachtig verhaal, een duister sprookje. Een meisje met magie in haar bloed (de uitverkorene), een vos en een hoop avontuur. De worldbuilding was uitstekend en de spanning om te snijden. Ook de romance was geweldig (en grappig, lol) en mijn hart ging naar het stel uit. I loveeee dit verhaal. Cerys ontdekt dat het oké is om te dromen en om méér te willen. Zeker weten een aanrader voor Young Adult lezers en sprookjes liefhebbers!