Lezersrecensie
Ligbad vol met hete tranen
Pieter , de vriend van Jip, heeft het uitgemaakt. JIp zit in zak en as. Om een nieuwe start te maken, verhuist Jip met zijn vrienden Guus en Ramon naar Amsterdam.
"Je hebt een ligbad volgestort met hete tranen, waarin je met gerimpelde vingers heerlijk comfortabel ligt te weken. Het is tijd om de stop eruit te trekken."
Een nobele onbekende op een bankje vertelt Jip dat hij, om te genezen van zijn liefdesverdriet, op 12 "betekenisloze" dates moet gaan. Een advies dat Jip ter harte neemt. Wat volgt is een verslag van zijn 12 dates, met als rode draad het verlangen van Jip naar een lange relatie. Liefst met Pieter.
Het verhaal is tragikomisch. Jip wil héél graag over Pieter heen geraken, maar hij heeft zo weinig zelfvertrouwen dat hij zichzelf telkens weer saboteert.
Jip is als hoofdpersonage tegelijk sneu en aandoenlijk. Hij zou alles doen voor een nieuwe relatie, ook zichzelf verloochenen. Maar hij doet dat op zo'n onhandige manier dat je hem eigenlijk in je armen wil nemen en hem wil troosten.
Driessen heeft een vlotte en beeldende schrijfstijl. Er wordt niets verbloemd, het is rechttoe-rechtaan en no nonsens.
En last but not least: mijn complimenten aan de vormgever voor de heerlijk mooie cover! Flashy turquoise en geel die uitnodigen om het boek vast te nemen!
"Je hebt een ligbad volgestort met hete tranen, waarin je met gerimpelde vingers heerlijk comfortabel ligt te weken. Het is tijd om de stop eruit te trekken."
Een nobele onbekende op een bankje vertelt Jip dat hij, om te genezen van zijn liefdesverdriet, op 12 "betekenisloze" dates moet gaan. Een advies dat Jip ter harte neemt. Wat volgt is een verslag van zijn 12 dates, met als rode draad het verlangen van Jip naar een lange relatie. Liefst met Pieter.
Het verhaal is tragikomisch. Jip wil héél graag over Pieter heen geraken, maar hij heeft zo weinig zelfvertrouwen dat hij zichzelf telkens weer saboteert.
Jip is als hoofdpersonage tegelijk sneu en aandoenlijk. Hij zou alles doen voor een nieuwe relatie, ook zichzelf verloochenen. Maar hij doet dat op zo'n onhandige manier dat je hem eigenlijk in je armen wil nemen en hem wil troosten.
Driessen heeft een vlotte en beeldende schrijfstijl. Er wordt niets verbloemd, het is rechttoe-rechtaan en no nonsens.
En last but not least: mijn complimenten aan de vormgever voor de heerlijk mooie cover! Flashy turquoise en geel die uitnodigen om het boek vast te nemen!
1
Reageer op deze recensie
