Mijmeren over hardlopen

Een boek voor hardlopers, lopers, joggers, runners, maakt niet uit hoe je het noemt. Geen boek met schema's of trainingsopbouw of blessurepreventie, neen, niets van dat alles. Een boek over wat lopen met je doet, met je geest vooral, een filosofisch boek maar wat een mooi boek.
Het blauwe uur is het uur vlak voor zonsopkomst. Een zevental lopers gaat vlak voor kerst in Schoorl in de duinen lopen, ze vertrekken om 4 uur 's morgens een gaan 4 uur lopen, het vriest, het waait een beetje, het is donker. Enkele van de lopers hebben nog nooit meer dan anderhalf uur gelopen en toch beweert de man die het inricht dat ze het wel gaan redden, ze laten niemand achter.
De geluiden zijn anders tijdens de nacht, het beetje licht is anders, alles is gewoon anders wanneer je 's nachts loopt. Zelfs de tijd is anders. Zeker in het begin van een loop lijkt het alsof de tijd stroperig is, dat het traag gaat en dat heb ik zelf ook wel wanneer ik loop.
Het boek geeft ook sterk mee dat je op gevoel moet lopen en dat al die tijden en schema's af en toe eens overboord gegooid moeten worden. De meeste lopers kunnen ook verder lopen dat ze zelf denken, het is vooral een mentale kwestie.
Ik vond dit echt een heel mooi boek om te lezen, maar ik kan me voorstellen dat je als niet-loper dit boek helemaal niets vindt.