Advertentie
    veravb Hebban Recensent

Een boek over twee mensen die niet met elkaar, maar precies ook niet zonder elkaar kunnen leven.
Marianne is van rijke komaf, ze woont in een groot huis met haar moeder die ze nauwelijks ziet en een oudere broer waar iets vreemd mee is. Lorraine poetst in het huis en heeft een zoon Connell. Connell is slim en populair op school. Marianne is ook slim maar niet populair en heeft daar ook geen moeite mee. Het liefst gaat ze niet meer naar school. Beide studeren verder en ze gaan naar Trinity in Dublin. Daar wordt zij de populaire meid en hij kruipt er meer in zijn schulp. Hij heeft geen vrienden, is eenzaam en zit heel veel in de bibliotheek. De twee cirkelen de hele tijd om elkaar heen, zijn dan weer wel en niet een stel. Alhoewel ze dat zelf nooit uitspreken, dat ze een stel zijn, ze hebben alleen seks met elkaar.

Het boek bevat heel wat uitspraken en zinnen die me bijbleven, heel veel over gevoelens. Hieronder enkele van die zinnen.

pg 58: "Ze gelooft dat het Marianne aan ‘warmte’ ontbreekt, waarmee ze bedoelt dat ze niet in staat lijkt om liefde te bedelen bij mensen die haar haten."

Waarom zou je dat doen, bedelen om liefde bij mensen die je niet moeten?

pg 145: "Ik snap niet waarom ik mensen niet van me kan laten houden. Ik denk dat er al iets mis met me was toen ik geboren werd."

Dit sluit aan bij het voorgaande, waarom zou je mensen van je laten houden als het niet vanzelf gaat, laat het dan gaan.

pg 170: "Alles overkwam hem, de huilbuien, de paniekaanvallen, en het leek allemaal van buitenaf te komen, niet van binnenuit. Vanbinnen voelde hij niets. Het leek wel alsof hij uit de vriezer was gehaald en aan de buitenkant te snel ontdooide en smolt terwijl de binnenkant nog keihard bevroren was. Op de een of andere manier toonde hij meer emotie dan ooit tevoren terwijl hij tegelijk minder voelde, niets voelde."

Dat is toch wel een goede vergelijking wanneer je gevoelens helemaal overhoop liggen en je niet meer weet hoe je je uit en hoe je je voelt. Gevoelens overkomen je, die heb je niet onder controle, net zomin als hoe je je voelt. Niks voelen is volgens mij gewoon niet weten wat je voelt, niet in contact zijn met je gevoelens.

Al blijven die zinnen dan wat hangen en heb ik zo iets van ja, dat klopt wel, toch vraag ik me af waar het boek eigenlijk naartoe werkte. De knipperlichtrelatie had nog door kunnen gaan, maar ineens is het boek dan gedaan. Ik begrijp niet goed wat de auteur eigenlijk met dit boek wilde zeggen.
Het is ook wennen aan de schrijfstijl want de auteur gebruikt geen quotes om conversaties aan te duiden en dat is lastig. Het verschil tussen een gesprek en een gedachte moet je uit de tekst afleiden.

Reacties op: Een boek over unieke mensen

639
Normale mensen - Sally Rooney
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners
E-book prijsvergelijker