Vermakelijk

‘Happy Place’ van Emily Henry heeft een knallende roze cover. Hij is vrolijk en valt op in de boekwinkel. Na ‘Stranddagboek’ (ik vond dit een geweldig verhaal) lag de lat (onbewust) misschien te hoog. Ik vond ‘Happy Place’ een leuke feelgood. Het was vermakelijk, maar kon voor mijn gevoel niet tippen aan ‘Stranddagboek’.

Het verhaal klonk in eerste instantie een beetje makkelijk en ik had vooral veel vragen: waarom zou je je vrienden niet vertellen dat je uit elkaar bent? Dat ergerde me eigenlijk een beetje. Toch vind ik het mooi waarom dit boek ‘Happy Place’ heet. Er zit een gedachte achter. Emily Henry heeft een fijne stijl. Het leest heel makkelijk.

In het begin trekt het verhaal een beetje. Het heeft een laag tempo en het duurt even voor ik in het verhaal zit. Je leert de personages, Harriet en Wyn, kennen door de flashbacks. Hierdoor krijg je ook een goed beeld van de relatie en waarom hij geëindigd is. Er zit meer achter de personages dan ik dacht. Door de vele flashbacks werd wel het tempo een beetje uit het heden gehaald. Desondanks vond ik het een leuke feelgood met mooie personages.

Recensie-exemplaar - lees het hele artikel op Veronique's Boekenhoekje!