Spoiler Alert: The Hero Dies een hartverscheurend en tegelijkertijd hartverwarmend verhaal over liefde en leven (en het verlies van de liefde van je leven).

Spoiler Alert: The Hero Dies een hartverscheurend en tegelijkertijd hartverwarmend verhaal over liefde en leven.

TV- en Entertainmentjournalist Michael Ausiello schrijft al jaren lang over de meest uiteenlopende onderwerpen gerelateerd aan tv en beroemdheden. Van ‘TVGuide’ tot ‘Entertainment Weekly’ tot sinds 2011 zijn eigen zeer succesvolle ‘TVLine’, waar hij vaak als eerste de beste spoilers van tv-series weet te verzamelen en de meest open interviews met acteurs en regisseurs publiceert. Al jaren was ik erg fan van zijn werk, en toen ik las dat hij een boek ging schrijven was ik erg nieuwgierig naar wat voor verhalen hij allemaal had verzameld in zijn carrière, maar het boek bleek een zeer persoonlijk werk over zijn eigen leven, en vooral zijn relatie met zijn partner Kit.

‘Spoiler Alert: The Hero Dies’
De titel van het boek is met een knipoog naar zijn andere schrijf werk, waar alles wat een spoiler is en wat niet iedereen van tevoren wil weten voordat desbetreffende afleveringen te zien zijn geweest aangeduid wordt met "Spoiler Alert:" omdat je dan weet of je wel of niet verder moet lezen. De volle titel geeft al aan dat dit geen verhaal is met een happy end: Ausiello’s partner Kit Cowan overleed op 5 februari 2015. Ausiello’s boek vertelt over de ontmoeting tussen Michael en Kit, 13 jaar voordat hij is overleden, maar de nadruk ligt op de hartverscheurende laatste 11 maanden, waarin Kit vecht tegen kanker. Met dezelfde scherpe blik als in zijn entertainment nieuws brengt Ausiello dit verhaal met broodnuchtere humor en met de af en toe hilarisch sarcastische humor van Kit. Als lezer hoor je over het begin van hun relatie, maar de nadruk ligt vooral op hun laatste jaar samen. Samen wordt je verliefd op Kit, op het stel Michael-en-Kit, leer je over smurfen en mr Scooch, en samen huil je om alle ellende en al het verdriet, maar zul je ook lachen totdat de tranen je nogmaals over je wangen stromen.

Het contrast van alles wat Michael en Kit meemaken in hun leven de leuke en de verschrikkelijke ervaringen weet Ausiello mooi weer te geven zodat er een contrast is van tranen van het huilen, maar ook zeker tranen van het lachen. Het boek is eerlijk, zo eerlijk en gedetailleerd dat je je soms af kunt vragen of je het allemaal wel weten wil en of je wel verder wilt lezen. Doe het toch maar, want waar het wrange gevoel ruimte maakt voor openheid, niets wordt verzwegen, voor elkaar niet en niet voor de lezer, geeft een bepaalde puurheid aan het werk. Ook vooral de liefde is enorm voelbaar en krachtig in het boek, open en eerlijk krijg je van Michael alles te horen wat hij dacht en voelde tijdens en na het ziekbed en overlijden van zijn grote liefde. Want, plottwist, wat doe je als je plotseling te horen krijgt dat je partner ernstig ziek is en het jaar waarschijnlijk niet meer volledig mee zal maken.

Ausiello’s oog voor detail en gave om de details zo beeldend te beschrijven, zorgt dat je begrijpt dat deze man tv kijkt voor zijn werk, sommige scenes worden zelfs filmisch beschreven. Zoals een scene waarin er dwars door een filmcrew tijdens opnames wordt gesprint richting het trouwloket omdat er hoe dan ook vandaag getrouwd moet gaan worden met de liefde van je leven. Het boek lijkt dan ook gemaakt voor een verfilming, sommige scenes hebben niet eens aanpassingen nodig om dit tot een filmscenario te maken. Maar, de relatie tussen Michael en Kit wordt niet geschetst in een perfect plaatje; Ausiello toont juist eerlijk de ups en downs van de relatie. Het is geen perfect liefdesverhaal met een tragisch einde, het is realistisch en menselijk met alle emoties van dien.

Ausiello koos ervoor om alles in detail te beschrijven, soms misschien iets onnodig gedetailleerd; zelfs namelijk over wat er gegeten en gedronken werd op dates en de outfits die werden gedragen. De kracht daarvan zie je echter wel terug in de beschrijvingen van de liefde en gevoelens, levensdagen en vakanties, maar ook vooral in de beschrijvingen over de ziekte, en alle bijkomende (bruut-eerlijke!) gevoelens en ervaringen van wat het met je partner doet, en met wat het met jou doet als toekijkende partner. Het boek was een rauwe leeservaring, waarin niets mooier wordt gemaakt dan het is. Toch haal je vooral als boodschap naar voren dat de liefde tussen Kit en Michael, misschien ook wel vanwege alle eerlijkheid, prachtig mooi en krachtig is.