Een thriller waarvan de kern veel potentie heeft, maar het resultaat kracht mist door de uitgebreide uitwerking!

Het verhaal

Marianne heeft het leven waar je van “droomt”: een groot huis, een chirurg als man waardoor geld geen rol speelt en drie prachtige kinderen. Haar man Simon werkt zich een slag in de rondte en Marianne is huismoeder: ze neemt de zorg voor de kinderen op zich en runt het huishouden. Alles lijkt perfect!
Echter trekt de manier waarop en de frequentie waarmee Simon opeens de naam van zijn collega Caroline noemt de aandacht. Marianne gaat op onderzoek uit naar de vrouw achter de naam Caroline, ze raakt geobsedeerd en is niet meer te stoppen... Ze twijfelt steeds meer over de echte Simon maar ook over haar ware ik... Weet ze zelf wel wat ze doet?

Is het een aanrader?
Met het lezen van ‘Onze kleine leugentjes’ maak ik kennis met de boeken van auteur Sue Watson.
De cover straalt de nodige spanning uit, passend bij het thriller genre. Watson heeft een prettige, toegankelijke schrijfstijl.
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van hoofdpersonage Marianne, je krijgt een kijkje in haar gedachten, bezigheden en keuzes. Het tempo was hierbij voor mij te traag en de herhaling juist te veel aanwezig. Om deze redenen verslapte met regelmaat mijn aandacht en kreeg ik steeds meer het gevoel dat het verhaal ook met de helft van het aantal pagina’s verteld had kunnen worden.
Desondanks werd ik tijdens het lezen van de epiloog zeer verrast door het uiteindelijke plot, geen moment was deze uitkomst in mijn gedachten opgekomen!

‘Onze kleine leugentjes’ is een thriller waarvan de kern veel potentie heeft, maar het resultaat kracht mist door de uitgebreide uitwerking.

2,5