Prachtige geschiedenis, met veel vaart en compassie geschreven

Op een zonnige pinksterdag heb ik het boek De hoeve en het hart uitgelezen. Prachtig, met vaart en compassie geschreven, vol schitterende details en met geweldige openingen van bijna elke paragraaf. Na de eerste alinea’s niet meer weg te leggen, en niet alleen door de prettige journalistieke toon. Het is ook de compassie en het geweldige onderzoek.

Het voelde alsof ik deze mensen uit de gouden eeuw en van ‘boven de rivieren’ buren waren. En ik wilde weten wat ze bezig hield en verbaasde me af en toe over wat ze dachten en vonden.

Elk hoofdstuk verrijkt hun verhaal met prachtige details die kleur geven aan de dorpen. Veel van wat ze doen staat ver af van mijn 21e eeuws Brabant, maar heel veel is ook herkenbaar: de eer, de onzekerheid, de handigheid, de vooroordelen, de passie voor familie en voor het verleden. Zo mogen er van mij meer boeken verschijnen, over de mensen die zich meestal verschuilen in de plooien van de geschiedenis.