Ontluisterend soms

Mooie, goed gedocumenteerde biografie van een grensverleggende band. Muzikale grenzen, vooral in volume, maar ook maatschappelijke grenzen. Veel te jonge meisjes, vernielingen, intimidatie, bedrog, het grote geld en vooral het enorme zakelijke amateurisme. Soms vond ik het moeilijk om verder te lezen, hoe deze vier getalenteerde muzikanten en vooral hun manager (en staf) alles wat ze opbouwden verkwanselden in puberaal genot en wispelturigheid. Veel van de voorvallen kende ik van horen zeggen, maar hier in detail, bij elkaar opgeteld.
Daarbij vaak ook het muzikale amateurisme: onvoorbereid de studio in, uren (of weken) wachten tot andere bandleden nuchter genoeg waren om te verschijnen. Aan veel nummers hoor je dat, met de kennis van dit boek, af. Slordig, megalomaan of ego’s, in plaats van emotie en inspiratie.
Maar ook: de enorme inspiratie soms als alles wel op zijn plek viel. Bij de eerste experimenten met de harde rock, daarna met de folk en akoestische instrumenten (op Led Zeppelin III, het eerste prachtige album vind ik). En de pareltjes tussendoor. Toevalstreffers, afgedwongen door het enorme talent en de routine waardoor alles soms ondanks de drank, coke en heroine op zijn plek viel.
Ontluisterend, vaak. Sommige nummers zijn van hun voetstuk gevallen bij opnieuw luisteren, anderen zijn er steviger op komen staan. Ik denk dat ik een playlist maak met ongeveer 25 nummers, waar ik nu extra van geniet, met alle achtergronden, drive en inspiratie. Met dank aan de goede research en vooral soepele stijl van Spitz.