Lezersrecensie
Voor fans van mysterie en horror!
Marcus Kliewer is schrijver en stop-motionanimator. Zijn debuut We woonden hier vroeger begon als een reeks korte verhalen op Reddit, waar het werd bekroond met de titel Scariest Story of 2021. Op drie jaar tijd is er een debuut, en wordt het verhaal verfilmd in een vierdelige serie.
Het begin lijkt op het eerste gezicht niet origineel, Charlie en Eve kopen een afgelegen oud huis. Lees vooral ‘afgelegen’. Wanneer een gezin aanbelt en de vader beweert er te zijn opgegroeid, besluit Eve hen binnen te laten voor een korte rondleiding. Je voelt het al aankomen, wat begint als een onschuldige tour, ontaardt al snel in een horrorshow.
Toch is het boek allesbehalve voorspelbaar. Wat het verhaal zo bijzonder maakt, is de vorm. Het boek bestaat uit subhoofdstukken, documenten en fragmenten uit politierapporten. Die opbouw vergroot het mysterie en zuigt je als lezer steeds dieper het verhaal in. De twijfel kruipt onder je huid. Wat is waar? Wat lees ik tussen de regels door? Klopt dit wel? En wat betekent dat document precies? Voor je het weet, blader je terug om aanwijzingen opnieuw te bekijken.
De constante onzekerheid maakt van We woonden hier vroeger een bijzondere thriller met een hoog horrorgehalte. Het is een verhaal dat je niet loslaat, dat blijft nazinderen en vragen oproept. Zelfs tijdens het schrijven van deze recensie merk ik nog steeds de twijfel. Realiteit vervaagt doorheen de zinnen. Het is zeker geen verrassing dat het verhaal wordt verfilmd. Kliewers pen is filmisch, en laat geen detail verloren gaan.
Fans van horror en mysterie, lezers die het niet erg vinden dat niet elke vraag een antwoord krijgt: zet dit boek bovenaan je leeslijst!
Het begin lijkt op het eerste gezicht niet origineel, Charlie en Eve kopen een afgelegen oud huis. Lees vooral ‘afgelegen’. Wanneer een gezin aanbelt en de vader beweert er te zijn opgegroeid, besluit Eve hen binnen te laten voor een korte rondleiding. Je voelt het al aankomen, wat begint als een onschuldige tour, ontaardt al snel in een horrorshow.
Toch is het boek allesbehalve voorspelbaar. Wat het verhaal zo bijzonder maakt, is de vorm. Het boek bestaat uit subhoofdstukken, documenten en fragmenten uit politierapporten. Die opbouw vergroot het mysterie en zuigt je als lezer steeds dieper het verhaal in. De twijfel kruipt onder je huid. Wat is waar? Wat lees ik tussen de regels door? Klopt dit wel? En wat betekent dat document precies? Voor je het weet, blader je terug om aanwijzingen opnieuw te bekijken.
De constante onzekerheid maakt van We woonden hier vroeger een bijzondere thriller met een hoog horrorgehalte. Het is een verhaal dat je niet loslaat, dat blijft nazinderen en vragen oproept. Zelfs tijdens het schrijven van deze recensie merk ik nog steeds de twijfel. Realiteit vervaagt doorheen de zinnen. Het is zeker geen verrassing dat het verhaal wordt verfilmd. Kliewers pen is filmisch, en laat geen detail verloren gaan.
Fans van horror en mysterie, lezers die het niet erg vinden dat niet elke vraag een antwoord krijgt: zet dit boek bovenaan je leeslijst!
1
Reageer op deze recensie
