Hersens met kronkels en gaten

'Misschien wordt je wel dement! Ze heeft het eruit geflapt en schrikt er zelf van. Maar het is wel precies waar ze bang voor is. Even is het stil. Opa kijkt haar ontzet aan. Zeg ben jij helemaal betoeterd! Het kán toch?
Alles kan, maar wie dan leeft, die dan zorgt'.

Sophie haar ouders hebben een reuzenrad en een oliebollenkraam op de kermis. Ze is een kermiskind, ze gaat soms naar de rijdende school. Maar sinds haar opa niet meer op de kermis staat, woont ze van april tot november bij hem in zijn huisje in het bos en gaat de vlakbij naar school.
Dit jaar is opa anders. Hij vergeet dingen, hij is warrig... Ze maakt zich zorgen, maar ze mag niet tegen haar ouders zeggen want dan maken die zich ook weet zorgen.
Opa is nog wel steeds erg gezellig, grappig, maar kan ook lekker mopperen. Vooral als de directrice van Huize avondrood langs komt omdat ze hoort dat een oude man alleen woont.
Opa wil niet naar H'uize alvast dood'.

Sophie leert op school Mo kennen en zijn moeder helpt opa af en toe in huis. Totdat het op een dag goed fout gaat terwijl Sophie op school zit...

Komt het goed met opa, Sophie en het hondje van opa?

Echt een enorme aanrader om te lezen!
Ik wilde het boek eigenlijk niet uitlezen omdat hij zo mooi is!

Wat vond ik ervan?
Ik las al dat dit een goed boek was, dus ik wilde hem graag lezen.
Wat heeft de schrijfster het onderwerp dementie prachtig beschreven. Als iemand steeds meer vergeet. 'Een takkenhoofd, hersens met kronkels en gaten'.
Ik heb genoten van de illustraties die maakten het boek echt af! Waardoor ik soms echt even bleef hangen in het moment. Ook mooi om voor te lezen in de klas!