Een verhaal over de tweede feministische golf

‘De boekenclub voor dwarse huisvrouwen' beschrijft de levens van vier, niet echt gelukkige vrouwen - Margaret, Vivian, Bitsy en Charlotte; de een uitgebreider dan de ander - halverwege de vorige eeuw. Ze voelen zich in het keurslijf van echtgenote, huisvrouw en moeder geperst, maar verlangen naar meer, naar voldoening. Met de start van een boekenclub nemen hun levens een drastische wending, veroorzaakt door één enkel boek.

Genderongelijkheid loopt als een rode draad door het verhaal heen - de vrouwen ervaren dat allen aan den lijve - en de sfeer van de Amerikaanse jaren zestig is duidelijk te proeven in verfijnde details en historische feitjes. Hoewel het tijdsbeeld goed uit de verf komt, sommige gedeelten best leuk zijn en het einde een mooie afronding heeft, stelt het verhaal eerlijk gezegd nogal teleur.

Allereerst komt het boek waar het om draait weinig aan bod. Daarnaast krijg je de indruk dat de auteur te veel informatie wil delen, hetgeen ten koste gaat van de beleving; door de verschillende vertelperspectieven en de vele terloopse scènes voelt het verhaal versnipperd, waardoor het onsamenhangend en oppervlakkig overkomt. Verder blijft echte karakterontwikkeling en vriendschap uit en is de algehele toonzetting vrij deprimerend en negatief, waarbij er meermaals een eenzijdig, vooringenomen beeld wordt geschetst. Ook zijn diverse gewaagde, expliciete scènes en het alcoholgebruik een gemiste kans.

Deze historische roman laat zien hoe vier dappere vrouwen zich zes decennia geleden niet door maatschappelijke beperkingen lieten dwarsbomen, maar ervoor kozen tegen de stroom in te zwemmen. Een verhaal over het begin van de tweede feministische golf dat heel wat in zijn mars had kunnen hebben, maar jammer genoeg niet (zo) aansprekend, warm en fijn is. Helaas een behoorlijke domper.