Heerlijk uitdagend, intrigerend en romantisch

Af en toe kom je een boek tegen waar je je meteen door aangetrokken voelt maar waar je geen verwachtingen van hebt voor je start met lezen. "Een herfst om je te vergeven" van Morgane Moncomble was zo'n boek voor mij.
Ik was direct verliefd op de cover: prachtige herfstkleuren en een mooi herfstig tafereel met elementen die toen nog helemaal geen betekenis hadden voor mij. De titel in mooie letters weergegeven en met mijn favoriete seizoen erin.
Ik ben een echt herfstkindje. Met mijn geboortedag op 4 november viel ik er middenin. Ik kan enorm genieten van de verandering die de natuur ondergaat en heerlijk op de bank onder een dekentje wegduiken in een boek.
Natuurlijk las ik de covertekst van het boek en ook die trok mij aan. Maar ik wist niet goed wat ik ervan moest verwachten. Een detective? Een liefdesverhaal? Ik begon eraan met een open blik en hieronder kunnen jullie lezen wat mijn mening is over dit boek.


Camelia is goed op weg om advocaat te worden. Haar interesse in detectives en mysterieuze zaken zijn een welkome aanvulling hierop. Haar schooltijd wil ze het liefst vergeten. Maar wanneer ze betrokken wordt bij een zaak rondom het overlijden van een vroegere klasgenoot, blijkt het niet zo makkelijk om het verleden los te laten.

Lou is van de ene op de andere dag zijn vrijheid kwijt wanneer hij ervan beschuldigd wordt zijn beste vriend te hebben vermoord. De enige persoon die hij wil vertrouwen om hem te helpen is Camelia, het meisje uit zijn schooltijd die hij niet heeft kunnen vergeten.

Samen proberen ze het web te ontrafelen dat rondom de mysterieuze dood van hun vroegere klasgenoot gesponnen is.

Met deze spicy whodunit zet Morgane Moncomble een heerlijk nieuw genre op papier. (Tenminste voor mij). De combinatie van detective en new romance is een geweldig leuke ervaring om te lezen en het geeft een diepere dimensie aan het verhaal zonder vulgair te worden. Het verhaal blijft spannend doordat de lezer meegetrokken wordt in de speurtocht naar de waarheid. Dat er ondertussen een andere waarheid boven komt drijven is een heerlijk extraatje.

Voorproefje
"Er komt een herinnering boven die ik diep had weggestopt. Ik zit er net zo bij als nu. De jongens hebben me opgesloten. Ik hoor Rory's wrede lach achter de deur, ik voel de tranen in de holte van mijn elleboog, ik zie de duisternis om me heen, ik ruik het bloed op mijn nagels omdat ik wanhopig aan de deur heb gekrabt, in de hoop dat iemand me zou horen."

De personages zijn eigentijds en divers en doordat het verhaal vanuit verschillende perspectieven verteld wordt krijgen ze een eigen gezicht en zijn ze zeker niet oppervlakkig. Het menselijke aspect wordt hierdoor groter en de lezer zal zich herkennen in sommige gedachtengangen en acties.

De opbouw van het verhaal heeft een mooie stijgende lijn en houdt de lezer vast. De spanningsboog staat mooi strak en blijft tot het einde gespannen. Verschillende plottwists zetten de lezer telkens op het verkeerde been en het einde is verrassend.

Het is een heerlijk uitdagend, intrigerend en romantisch verhaal dat je met een goed gevoel achterlaat.