Advertentie
    Dorien van der Klauw Genreclub

Het boek begint met drie ogenschijnlijk losser verhaallijnen over een drughandel in een haven, een arts in een ziekenhuis en een stel wat verdwaald raakt in de woestijn in Utah. Hoewel je er uiteraard vanuit kunt gaan dat deze verhaallijnen elkaar tegen gaan komen later in het boek weet je nog niet op wat voor een manier deze met elkaar verbonden raken. Als snel wordt vooral de link tussen de woestijn en de arts een stuk duidelijker. Het verhaal over de drug blijft een stuk langer vaag.

De schrijfstijl van het boek is prettig en het lees makkelijk weg. Ondanks de medische terminologie die op sommige punten in het boek gebruikt wordt vind ik (voor iemand die in een paramedisch vakgebied werkt) het goed te volgen en wordt de situaties duidelijk geschetst.
Hoewel je zelf halverwege het boek de meeste linkjes wel kan leggen en zelf al wel door hebt hoe het precies zit blijft het in het boek toch redelijk spannend, je bent de hoofdpersonen als lezer altijd een stapje voor en begelijdt ze zo een soort door het verhaal. Omdat je vaak als lezer eerder in de gaten hebt wie de badgay is dan de hoofdpersonen wil je soms roepen:'Doe het niet, vertrouw hem niet!'

Het enige ongeloofwaardige en wat mij betreft onnodige deel van dit boek vind ik de liefdesrelatie die tussen de twee hoofdpersonen in een zeer korte tijd in een zeer vreemde situatie ontstaat. Hoewel ik zelf geen ervaring heb met levenbedrijgende situaties, situaties waarbij je droombaan op het spel staan of waarin familieleden vermist worden, vind ik het niet erg plausibel dat je in zo'n dergelijke situatie binnen enkele dagen een hele intieme relatie met iemand op kunt bouwen.

Reacties op: Van een woestijn een ziekenhuis en een haven naar een ontstuimige liefdesrelatie en een vermiste broer