Les zeven: Kastijd je kinderen niet

op 10 december 2017 door

1.Arun Gandhi schrijft dat lijfstraffen op scholen in de Verenigde Staten nog in negentien staten toegestaan zijn. Volgens schattingen worden er op scholen jaarlijks twintigduizend kinderen geslagen door volwassen leerkrachten.

In Nederland werden de lijfstraffen in 1820 al (officieel) afgeschaft. Onze schrijver refereert in les zeven ook naar een psychische straf. Een ouder straft een tiener door het kind naar buiten te laten gaan met een bord om de nek: ‘Ik ben een pestkop’. Naast in de eenentwintigste eeuw kwam deze manier van straffen ook vroeger voor. Zo lees je bijvoorbeeld op http://www.onderwijsgeschiedenis.nl/Straffen/ over kinderen die een bord moest dragen met het woord ‘domoor’ erop.

Wat is jouw mening over lijfstraffen en psychische straffen waarbij bijvoorbeeld gebruik gemaakt wordt van schaamte en waarom?

2. Arun kreeg stokslagen op de kloosterschool waar hij op zat. Even speculeren, maar:
Denk je dat die persoonlijke ervaring zijn mening over lijfstraffen heeft beïnvloed? En denk je dat hij hetzelfde zou hebben geschreven in deze les als dit niet had meegemaakt?  Zo ja of nee, waarom (niet)?

3. Is er iets specifieks in dit hoofdstuk dat je raakt of juist niet en waarom?

4. ‘Het spijt me dat je tegen me liegt. Als ouder ben ik er kennelijk niet in geslaagd je het zelfvertrouwen en de moed te geven me de waarheid te vertellen. Als straf voor mijn tekortkomingen loop ik wel naar huis.’ , zegt Arun’s vader als Arun de tijd is vergeten en liegt over de reden waarom. Wat vind je van deze wijze van ‘straffen’?  Zou je deze wijze van 'straffen' ook zelf toepassen (of je heb je wel eens zoiets toegepast) in opvoeding en waarom wel of niet?



Reacties op: Les zeven: Kastijd je kinderen niet

Meer informatie

Gesponsorde boeken