Lezersrecensie
De hemel bestaat
Als groot hondenliefhebber was ik erg benieuwd naar De hemel bestaat. De vrolijke cover was het eerste wat mij opviel, maar het thema was de doorslag.
Valère Gijbels neemt de lezer mee in het leven van de de Belgische arts Aimé. Na het overlijden van zijn vrouw reist hij naar Nice waar hij een curcus Frans gaat volgen. Hier ontmoet hij de zieke zwerver Julien met zijn hond Gaillaard, Wat gebeurd er met Gaillaard na het overlijden van zijn baasje?
Het leven van Gaillaard was al moeilijk voordat hij Julien ontmoette. Nu staat hem weer een zwaar leven te wachten als het aan de dealer van Julien ligt. Afwisselend lezen we over Aimé en Gaillaard en leren we zowel hond als mens beter kennen. We zien hoe de twee ieder hun eigen persoonlijke strijd leveren op de hoop op een beter en gelukkiger leven.
De hemel bestaat valt onder het genre roman, maar kent zeker ook een stukje spanning. Het is een vermakelijk verhaal, maar door de vele Franse zinnen las het voor mij niet echt vlot. Ik ben deze taal niet machtig, waardoor ik steeds op zoek moest naar een vertaling. Desondanks vind ik de insteek van de verhaal wel mooi gevonden. er zijn weinig boeken waarbij ook de hond een gezicht of het woord krijgt. Gijbels is van origine een Belgische auteur die laat zien dat hij een leuk verhaal kan schrijven. Ik vind vooral de poëtische insteek en de emotie het verhaal net dat beetje extra geven. Het is een verhaal met een boodschap en vooral de afsluiting van het boek was verrassend.
Voor mij was De hemel bestaat een leuk boek voor tussendoor, maar ik vond het geen hoogvlieger, mede door de Franse zinnen die niet vertaald worden in het boek. Ik geef het verhaal daarom een gemiddelde beoordeling.