Een spannend en verdrietig verhaal

'Dans door het verleden' beschrijft het leven van zigeunermeisje Mila, die heel wat te verwerken krijgt in haar leven. Ze leert zich vast te houden aan wat haar energie geeft en blij maakt: dansen en waarzeggen. Ze is op zoek naar liefde, maar door haar ervaringen in haar gezin is liefde niet vanzelfsprekend. Het verhaal is mooi geschreven, en geeft een goed beeld van het harde en ingewikkelde leven van zigeuners. Je leert als lezer Mila goed kennen, waar ze mee worstelt, hoe ze omgaat met de lastige dingen in haar leven. Je ziet haar als het ware opgroeien in het verhaal. Door alles wat ze meemaakt en hoe het is geschreven leest het heerlijk vlot weg en is het spannend.

Het is een heel verdrietig verhaal vond ik, van steeds weer moeilijkheden op je pad vinden, mensen die je niet respecteren en waar je weinig tegen kan doen. Mila vindt een manier om toch door te gaan en uit zich in haar dansen. Die liefde voor muziek en dans komt mooi tot uiting in het verhaal en zorgt ervoor dat het zeker geen huilerig verhaal is; het is juist een verhaal over moed en kracht en jezelf ontdekken. Het einde zag ik aan het begin van het boek al wel aankomen, maar was toch erg heftig.

Ik vond het jammer dat er na dat heftige einde nog een heel stuk over Flora komt. Dit was zo'n andere sfeer en greep me totaal niet. Het kwam op mij over als een lange uitleg om het verhaal van Mila aan het verhaal van Flora te kunnen knopen voor het volgende boek in de reeks. Dat had wat mij betreft ook in een heel korte alinea gekund.

Afgezien van het laatste deel vond ik 'Dans door het verleden' heel spannend, een heel mooi verhaal, en goed geschreven.